Zelf gordijntjes maken voor een speelhuisje

Diep in mij schuilt een creatief wezen dat graag eens iets zelf maakt met haar handen. Helaas ben ik niet voorzien van het nodige geduld en echt fijn werken is ook niet aan mij besteed. Een poging tot breien resulteerde in een sjaal waar ik letterlijk geen einde aan kon breien. Haken vond ik immens moeilijk en langdradig. Naaien was iets meer mijn ding: je kan al eens wat ruwer werken en de naaimachine doet het fijne werk! Ik volgde ooit naailessen bij de mama van een collega. We waren een grappig groepje dat naast mezelf bestond uit een 14-jarig meisje dat zelf haar kleren maakte, een 30-jarige mama die altijd in stokken kwam met de juffrouw en dan een aantal oudere vrouwen. Er was vaak een poedel aanwezig die vuile scheetjes liet en een klein hondje die ‘Javanaistje’ heette en graag zijn tandjes plantte in mijn sappige voetbalkuiten ‘om te spelen’. Ik leerde er een rok maken in 10 lessen volgens de traditonele manier. Mijn oma was heel erg onder de indruk, maar kort na het afronden van de cursus was ik zwanger van Norah waardoor de rok helaas nooit meer gedragen werd.

Thuis knutselde ik wel eens wat dingen, zoals een mislukte pennenzak voor mijn mama, een toffe vlaggenlijn en een iPadhoes.  Mijn broeken zijn vaak te lang voor mijn korte pekkeltjes, dus ook voor het inkorten van broeken komt mijn naaimachine goed van pas. Voor de doopsuikertjes van Norah wilde ik graag ook iets zelf maken. Na het naaien van 60 petieterige doopsuikerzakjes met een dikke buik had ik een redelijke degout van mijn naaimachine. Daarom stond hij al 17 maanden te verstoffen in de berging. Tot vandaag!

Gisteren kocht ik een tweedehands speelhuisje voor Norah. Die dingen kosten nieuw handenvol geld en ik ben altijd wel in mijn nopjes met een batje. Uiteindelijk bleek de aankoop niet 100% een succes. Kort gezegd: megaomleidingen op de weg, een koffer die net iets te klein was dus getjoold om thuis te geraken, toch teveel betaald naar mijn zin,…  Toen ik gisterenavond thuis kwam, nam ik mezelf voor nooit meer iets tweedehands te kopen. 🙂 Deze morgen waren de chaos en de eerste ontgoocheling echter al verteerd. Ik poetste het huisje zo grond mogelijk en bouwde het eigenhandig in elkaar. Norah was super enthousiast!!! Het deurtje opendoen, de venstertjes opendoen… Haar glimlach deed me alle miserie van gisteren vergeten.

IMG_6962

Het gordijntje dat bij het huisje hoort, was wat beschimmeld en verbleekt van de zon. Opeens kreeg ik een ingeving! Ik had vast wel nog een lapje stof boven liggen dat prima zou passen bij het huisje. Ik ben van het ongeduldigde type. (ik zie mijn mama en Jeff nu gewoon knikken :-). Als ik iets wil, wil ik het DIRECT en ga ik niet langer wachten. Dus trokken Norah en ik naar de berging, kozen een stofje en ik begon te naaien! Mijn oude naaijuffrouw zou waarschijnlijk met haar ogen draaien bij het aanschouwen van zoveel ‘slordigheid’ waarmee ik tewerk ging. Maar hey, het is voor een kindje, het is om hele dagen buiten te hangen en ik wilde geen uren verspillen aan het opmeten, strijken en opmeten van heel de boel. We kozen voor de rode appeltjesstof, waarvan ik een stuk had dat net breed genoeg was. Een iets breder stuk zou waarschijnlijk nog mooier geweest zijn. Net zoals bij een echt gordijn kan moet de breedte van je gordijn eigenlijk 2 keer de breedte van je venster zijn. Op deze manier staat de stof niet zo gespannen als het gordijn dicht is.

Kort gezegd ging ik zo te werk:

  • Ik mat het venster in de lengte en de hoogte.
  •  Ik knipte het stuk op de juiste hoogte (hoogte van het venstertje + 1 cm voor de naad onderaan + 5 centimeter voor de lus bovenaan);
  • Aan de bovenkant plooide ik 5 cm over en naaide dit vast. Dit vormde de lus om de staaf in te steken.
  • Toen knipte ik het stuk stof in 2 (zo moest ik maar één keer de bovenlus maken).
  • ik stikte de onder- en zijkanten af met een zigzagsteek. Zo rafelt de stof niet uit.
  • In de hoekjes knipte ik de dubbele stof af en werkte ook hier af met een zigzagsteek.

Voila! Zo maakte ik de gordijntjes voor het huisje van mijn dochter. Later ga ik nog achter bloemetjes voor in de bloembakjes. Casa Norah wordt alvast the place to be voor deze zomer 😉