De sugarchallenge: hoe gaat het ermee?

Ik zal met de deur in huis vallen: dit weekend heb ik suiker gegeten :-(, wel ‘per ongeluk’ al kan dat het leed maar licht verzachten. We deden mee aan een quiz samen met de vrienden waar we deze zomer ook mee op reis waren. Ik had wijntjes, Roomers en andere alcoholische versnaperingen zonder verpinken naast me neer gelegd en dronk de hele avond spuitwater. Ik nam ik nam wel een chipje… tot mijn vriendin zei: “Julie, mag je dat wel eten”? Damn, neen, de ingrediëntenlijst gecheckt en inderdaad, daar stond het: suiker. Shit. Ik vond het zoooo enorm jammer. Eventjes heb ik de moed verloren, ik geef het toe. Na meer dan 10 dagen doorbijten, zo stom.

Wat nu?

Ik doe gewoon verder. Toen ik zaterdag op een verjaardag een klein stukje suikervrije taart aan het verorberen was en mijn ‘zonde’ van de avond ervoor opbiechtte, zei een vriend ‘opnieuw beginnen’. Strikt gezien is het natuurlijk zo, maar ik durf dat nu nog niet beloven. Ik doe nu sowieso mijn 21 dagen uit en ik zie of ik het nog langer doe.

Ik heb al heel veel geleerd van mijn 2 weken suikervrij (behalve die stomme chips dan). Ik heb geleerd dat ik echt wel zonder die suiker kan, dat ik plezier heb in koken en bakken en je heel lekker gezond kunt eten. Ik voel me eerlijk waar veel beter zonder het snoepen. Uiteindelijk zijn het ook vaak gewoontes die je moet doorbreken. Je denkt dat je niet zonder dat snoepje ’s avonds in de zetel kan, dat je snoepen moet kopen als je naar het kruidvat gaat,… Maar dat is niet zo. Ik voel me nu echt wel al een stuk geherprogrammeerd en ik ga gewoon zo verder, want ik voel me er beter bij. Ik denk dat ik voortaan de week suikervrij hou en ik het weekend af en toe wel ga genieten van een kleine zonde. Een beetje het idee van Sandra Bekkari: 80% gezond eten en 20% genieten.

Ik heb op mijn blog verteld over mijn voornemen, vind het nu ook eerlijk dat ik vertel hoe het ervoor staat. Wees mild in jullie reacties 😉

Advertenties

Julie eet 21 dagen suikervrij

Gisterenavond plaatste ik dit op de facebookpagina van Julie vertelt:

Net besloten om vanaf morgen 21 dagen suikervrij te leven. Ik snoep écht veel te veel de laatste tijd 😦 We gaan cold turkey en direct niets meer. Voilà! Zal regelmatig op mijn blog of hier een update plaatsen. Wish me luck! 😉

Vermoeid, altijd zin in snoep of chocolade, futloos, geen energie, die weegschaal die niet bougeert ondanks mijn inspanningen om gezond te eten… Ergens wist ik wel waar (ten minste een deel van) de oorzaak zat. Veel te vaak verdwijnt er een koekje of snoepje in mijn mond, ondanks goeie voornemens. Mijn gewone maaltijden zijn best gezond, met hier en daar een uitspatting in het weekend. Maar dat snoepen hé… precies of ik kan er niet aan weerstaan. Eerst dacht ik dat een echte emo-eter ben. Maar de Sana-consulente* waar ik in oktober naar toe geweest ben, wees me er op dat ons verlangen naar suikerrijke tussendoortjes soms gewoon het gevolg is van een suikerverslaving. Wanneer je suiker begint te eten, krijg je een suikerpiek, gevolgd door een suikerdip. Je voelt je weer moe en begint terug te verlangen naar suiker. Het is als het ware een suikercarrousel. Nu wil ik dus die vicieuze cirkel doorbreken en ga ik cold turkey. 21 dagen geen suiker.

img_8651

Welke suiker ga ik vermijden?

Ik ga in die 21 dagen de toegevoegde, vaak geraffineerde suikers vermijden. Met ‘suikers’ worden vaak ook koolhydraten bedoeld. Ik ga voor alle duidelijkheid mijn (volkoren) koolhydraten niet laten staan. Ook producten die op zich al natuurlijke suikers bevatten, eet ik gewoon. Onder natuurlijke suikers versta ik bijvoorbeeld fructose in fruit enlactose in melkproducten. Wat ik dan wel laat, zijn de toegevoegde, geraffineerde suikers in snoep, chocolade, … of producten waar suiker is aan toegevoegd. Ik probeer om over het algemeen zo zuiver, zo clean mogelijk te eten tijdens die drie weken.

Waarom 21 dagen?

Omdat 21 dagen vaak de aangewezen periode is voor gedragsverandering. In haar boek ‘Sterker dan suiker’ legt Sonja Kimpen het mooi uit. In die eenentwintig dagen zouden je smaakpapillen weer helemaal op punt moeten staan, daar waar ze nu als het ware verdoofd zijn door suiker. Ze belooft ook meer energie. Na een eerste, moeilijke periode zou ik de vruchten moeten plukken van een fitter lichaam en nieuwe gezonde gewoonten. Na die 21 dagen ga ik natuurlijk wel weer eens wat suiker eten. Maar hopelijk kan ik er dan meer van genieten, kan ik het zien als een kleine verwennerij en zal ik het niet meer zo ‘nodig’ hebben en het soms gedachteloos naar binnen werken.

Boeken ter inspiratie

sterker-dan-suiker

Het bovengenoemde boek van Sonja Kimpen is een golden oldie, maar wel nog steeds zeer relevant. Het is een goed onderbouwd boekje. Ik zal er zeker terug in lezen om mijn motivatie terug te vinden wanneer dat nodig is.

 

sugarchallenge_carola-van-bemmelen_boek-01_100-procent-suikervrij-in-30-dagen-2d-600x600

Op mijn nachtkastje ligt ook ‘100% suikervrij’ van Carola Van Bemmelen. Dat boekje heb ik ook al een hele tijd en ik weet nog dat ik het zeer inspirerend vond. Reden genoeg om ook achter de hand te houden tijdens mijn 21 dagen zonder suiker. Kijk zeker ook eens op   sugarchallenge.nl, de website van de auteur. Zij spreekt trouwens over 30 dagen zonder suiker. Ik begin met 21 dagen en dan zie ik wel. Wie weet zijn die 9 dagen extra een eitje!

Hoe ging nu die eerste dag? 

Eigenlijk goed! Vanmorgen ben ik goed gestart, maar dat was niet zo moeilijk. De tijden waarin mijn ontbijt bestond uit boterhammen of suikerrijke cornflakes liggen al lang achter me. Neen, het venijn zat ‘m later op de dag. Enkele verleiders kruisten toch mijn pad. De lekkere Sinterklaaschocolaatjes die bij ons op het werk weer in de vergaderzalen liggen. De doopsuiker van het kindje van een collega. De snoepbakken in het Kruidvat, waar ik nog snel binnenliep na het werk. Het deed me wel beseffen dat ik vroeger meer wél dan niet bijna zonder aarzelen een chocolaatje at, of een (of meerdere 😉 doopsuikers meegriste in het voorbijlopen naar de printer,… Mijn ogen zijn al wat opengegaan. Ook kreeg ik het wat moeilijk na de middag. Ik voelde me wat flauw, een beetje wiebelig. Ik had zeker genoeg gegeten, dus daaraan lag het niet. Ik had ook écht geen honger, maar wel goesting naar een suikershot. Omdat het redelijk belachelijk is om op dag 1 van de suikerchallenge al te plooien, heb ik het suikermonster gesust met een lekker theetje (drink ik altijd zonder suiker ;-)). Wie wil volgen wat ik zoal eet, ik post elke dag een soort fotocollage van mijn maaltijden op Instagram.

Zoete groetjes,

img_8598

 

*een Sana-consulente is een voedingsconsulente die werkt volgens de Sana-methode van Sandra Bekkari.

 

I did it! Start to Run 5 km

Yippie!! Vanavond heb ik de lessenreeks Start to Run 0 tot 5 kilometer voltooid. Ik heb er echt van genoten, het ging eigenlijk heel vlot. Ik ben zoooo blij en trots!!

IMG_7342-1

  • Wat? Ik liep les 30, de laatste in de Start to Run lessenreeks om 5 kilometer te leren lopen.
  • Wanneer begonnen? Ik begon op 7 maart met de lessenreeks. De slimme rekenaars onder jullie zien dus direct dat ik langer dan 10 weken deed over het trainingsschema. Maar dat is net het fijne aan deze app: je kan het een beetje aanpassen aan je eigen leven en wensen. Zo wissel ik het lopen graag af met een groepsles in de fitness en liep ik sommige weken maar 1 of 2 keer in plaats van de voorgeschreven 3. Het is het resultaat dat telt, nah.

IMG_7343-1

  • Hoeveel? Hoe snel? Ik vind cijfertjes niet altijd even belangrijk. Het feit dat ik loop vind ik belangrijker dan mijn snelheid. Ik heb vandaag voor de eerste keer iemand voorbijgestoken en ik voelde me bijna schuldig. (Je deed het SUPER, meisje met je geel topje!! :-)) Maar ik liep dus 5,13 kilometer in 32 minuten, dat maakt een snelheid van 9,6 kilometer/uur. Daarbij verbrandde ik 389 kilocalorieën.
  • Waar? Ik liep mijn favoriete rondje rond de Spuikom. De Spuikom is een waterplas op de grens tussen Oostende en Bredene. De Spuikom, of de ‘Pit’ zoals een échte Breinignaere zegt, was oorspronkelijk bedoeld als een spaarbekken voor de haven van Oostende. Vandaag de dag is het een ideale plaats voor watersporten, om te wandelen en te fietsen. Er worden trouwens ook oesters in gekweekt, wat een apart aromaatje geeft op een bepaald stuk van het parcours 🙂 Sinds kort is de Spuikom opnieuw open nadat hij meer dan anderhalf jaar een stuk was afgesloten wegens werken om overstroming te voorkomen. Ik kan dus weer een korte weg maken met mijn fiets naar het werk en rond de Spuikom lopen!

IMG_7331-1

  • Kledij: ik droeg voor het eerst sinds 1996 ongeveer terug een korte broek tijdens het lopen. Een kniebroek vind ik mooier, maar een korte broek is luchtiger bij warm weer. Het ziet er niet uit, maar ach.
  • Mijn kilo’s blijven zeeer hardnekkig, die laatste 2 kilo blijft echt hangen en die 2 bastards krijg ik er niet af. Maar ik krijg toch hier en daar complimentjes en de vraag of ik ben afgevallen. Misschien word ik toch gestroomlijnder? Sport doet me in elk geval enorm deugd. Ik ben blijer, optimistischer, voel me beter in mijn vel, … Misschien moet ik toch nog eens mijn eten minitieus ingeven in de Weight Watchers-app om die twee laatste pestkilootjes het nakijken te geven.
  • En nu? Blijf ik vooral lopen! Ik vond het zeer leuk om een doel te hebben, dus ik volg zeker opnieuw een lessenreeks van Start to Run. Ik twijfel nog om het trainingsschema ‘5 kilometer gevorderd’ te volgen ofwel direct over te schakelen naar het programma voor de 10 kilometer. Ik neig eerder naar het eerste.

Voila, en nu ga ik een welverdiende douche nemen!

IMG_6154

 

 

Mijn running gear

Nu ik les 28 van Start to Run tot een goed einde gebracht heb (Yippie!!) en Evy Gruyaert zegt dat ik een atleet ben (Yippie!!), begin ik mezelf ook echt terug een loper te vinden. Hier en daar komt er een vraagje over wat ik allemaal gebruik tijdens het lopen, daarom hier een proper lijstje van mijn running gear.

  • Ten eerste: de loopschoenen, omdat zonder schoenen lopen nogal belachelijk is. Een goede loopschoen is onontbeerlijk. Op je afgesleten gympjes is vragen om problemen. Ik had vroeger snel last van mijn knie. Op aanraden van een collega ging ik naar Tri-Active in Oostende. Daar lieten ze me lopen op een plaat en na een analyse van mijn looptechniek op de loopband gaven ze me een type schoen die voor mijn voeten geschikt is. Ik ben ondertussen aan mijn derde paar Mizuho’s bezig en het wordt zo stilletjesaan tijd voor paar nummer 4. Zalige schoenen, precies savatjes 🙂
IMG_7282
Mijn Mizuno’s ❤
  • Minstens even belangrijk als de schoenen is de sportbeha. Mijn ogen doen soms pijn als ik medeloopsters zie lopen met zwierende en schuddende boobies. Auw! Het is zo belangrijk voor je borsten dat ze goed ondersteund worden tijdens het lopen. Ikzelf ben fan van SchockAbsorber, voor mij zijn dat echt de beste sportbeha’s. Nu heb ik er van het eigen merk van Decathlon die ook echt goed zijn.
  • Aan mijn loopkleren kan ik minder geld uitgeven dan aan loopschoenen en een goede bh. Ik draag het liefst een driekwartbroek (sorry Jani), een t-shirtje en bij iets frisser weer een loopjasje. Ik koop het meeste van mijn loopkleren in de Decatlon, maar ook bij het Kruidvat en de Lidl kan je soms toffe dingen voor een leuke prijs vinden. Ik vind duurdere kleren heel erg mooi, maar eerlijk gezegd kan ik daar zelf niet zo veel geld aan uitgeven. Mijn sportkledij is ook meestal zwart, omdat mijn hoofd al kleur genoeg geeft. Ik draag ook altijd een soort haarband, omdat ik het absoluut niet kan verdragen dat er haar aan mijn gezicht plakt tijdens een inspanning. Het ziet er niet uit, maar het is gemakkelijk 🙂
IMG_7138
Mijn haarbandje & hoofdtelefoon
  • Ik loop graag met muziek. Ik maak lijstjes met opzwepende liedjes aan via Spotify, een online streamingdienst. Runkeeper is een app die bijhoudt hoe lang, hoe ver, hoe snel en waar ik loop. En mijn lesjes Start to Run beluister ik via de app Start to Run. Evy Gruyaert zegt dan hoe lang je nog moet lopen en dat je goed bezig bent enzo. Ik vind dat leuk. Dat houdt natuurlijk in dat ik moet lopen met mijn smartphone bij me. Ik heb zo’n draagarmband van Adidas en die doet wat het moet doen. Maar toch blijft het irritant, met zo’n zwaar gedoefte aan je arm rondlopen.
IMG_7283.JPG
BackBeatFit van Plantronics
  • Muziek beluister ik via mijn draadloze hoofdtelefoon BackBeatFit van Plantronics. Hoe irritant is het niet dat je in volle training met je hand of arm blijft haperen aan die kabeltjes van je koptelefoon? En waarom zijn die kabeltjes altijd zo lang en hangt er dan zo’n stuk kabel volledig onflatteus tussen je benen te hangen? Bovenstaande problemen zijn allemaal opgelost met dit prachtig stukje technologie. De muziek wordt naar je oortjes gestuurd via bluetooth. Zit ook perfect in mijn oren en is van een zacht soort rubber dat niet stekt. I-de-aal.
  •  Nog een stukje technologie dat ik bij me heb is natuurlijk mijn fitbit. Die houdt bij hoeveel stapjes ik zet maar vooral wat mijn hartslag is. Heel erg interessant om te zien hoeveel minuten je aan vetverbranding doet en wanneer je in piek gaat.

Wat gebruik jij als je gaat lopen?

IMG_6156

Gekke dingen die ik meemaakte tijdens het lopen

Ik heb al een hele ‘loopcarrière’ achter de rug. Al sinds mijn unieftijd loop ik met wisselend succes tussen de 5 en de 20 kilometer. Sinds een tijdje ben ik opnieuw bezig met Start to run. Ik heb dus al heel wat kilometertjes afgemaald en ik zou Julie niet zijn als ik daarmee geen gekke stoten tegenkwam.

  • Ooit liep ik de 10 kilometer van Gent samen met een vriendin. Alles verliep goed, we liepen goed naast elkaar in hetzelfde tempo. Tot ik  plots heel erg moest plassen. Was het dat ene sportdrankje te veel of toch de zenuwen? Ik forceerde mezelf om er niet aan te denken. Maar dat lukte natuurlijk niet. Ik probeerde één of ander parkje in het vizier te krijgen waar ik eventueel in de bosjes zou kunnen duiken. Maar er was heel erg veel volk overal.. Paniek! Zo kon ik niet verder lopen! Uiteindelijk klampte ik een meneertje aan die duidelijk voor zijn eigen deurgat stond. De nood was duidelijk te zien op mijn gezicht, want op mijn vraag of ik naar de wc mocht, antwoordde hij: ‘Ma natuurlijk meiske’. Ik passeerde 5 kamertjes. Ongeveer in kamertje 3 zat een oud mevrouwtje in een stoel, wuifde haar gedag en na het openen van een accordeondeur …eindelijk! De wc! De opluchting! 🙂 Ben die meneer nog altijd dankbaar. En mijn vriendin? Die verstond er niets van dat ik opeens verdwenen was. Ik liep de wedstrijd trouwens gewoon verder uit.
  • Toen ik trainde voor de 10 miles, liep ik vaak langs de watersportbaan in Gent. Op een keer was ik goed bezig, ik liep in een goed tempootje. Maar opeens schoot één bandje van mijn sportbeha los! Die had van die verstelbare bandjes met een sluiting op de rug. Niet erg comfortabel om zo te blijven verder lopen met 1 losse boobie… Badend in het zweet en boos omdat ik mijn training moest onderbreken, stopte ik langs de kant van de weg. Ik verschuilde me achter een muurtje, trok haastig mijn truitje uit, mijn sportbeha,…wat niet zo goed lukte omdat ik plakte van het zweet en zo snel mogelijk verder wilde lopen. En als top of the bill cirkelde er op het moment dat ik daar halfnaakt stond een helikopter boven mijn hoofd! Aaargh!
  • Lopen werkt op de darmen. Dat mocht ik eens ondervinden tijdens een loopsessie in het bosje van Oostende in het gezelschap van een collega. Ik klapte dubbel van de pijn en moest echt NU naar de grote wc. Ik kon nog net op tijd het Serruysziekenhuis binnenlopen. 🙂 Gênant! Maar eigenlijk ook wel een beetje funny. Ik heb het in elk geval nog lang mogen horen.
  • Enkele jaren geleden liep ik vaak op zondagmorgen met mijn nicht in het bos van Ardooie. Dit vind ik, naast de zeedijk, één van de leukste plekken om te lopen. Minder leuk was die keer dat ik daar in het bos werd achtervolgd door een megagrote gans! Echt, in mijn herinneringen was dat beest minstens anderhalve meter groot. En maar ‘kwèèè kwèèèè’ achter me aan lopen. Haha, het was best scary, maar goed voor mijn gemiddelde snelheid 🙂

Hebben jullie grappige verhalen van tijdens het lopen?

IMG_6149

Hoe staat het met mijn todo-lijstje van april?

Het fotoboek van 4 tot 12 maanden Norah is af! Eén puntje dat ik kan afvinken van mijn todo-lijstje van april. Hoe staat het met de andere? Tijd voor een update!

  • Gisteren deed Norah nog eens een mega middagdutje en ik maakte van de gelegenheid gebruik om de laatste hand te leggen aan haar fotoboek van 4 tot en met 12 maanden. Eerst maakte ik een versie op Smartphoto, omdat ik de sjablonen waar je de foto’s kan in plaatsen daar heel mooi vind. Maar toen ik hem af had, ontdekte ik dat je daar enkel een fotoboek met fotokaft kan maken. Terwijl het eerste boek van Norah een linnen kaft heeft. Ik wil graag een reeks boeken maken voor Norah met allemaal hetzelfde formaat en dezelfde soort kaft. Herbeginnen dan maar! Ik ging opnieuw naar Albelli, waar ik het eerste boek maakte. Dan maar zelf wat creatiever zijn met de lay-out van de foto’s! Ik kreeg al een digitale versie van het boek, hierbij een voorproefje 🙂

Schermafbeelding 2016-04-15 om 21.52.16

  • Met het foto-archief ben ik al heel veel bezig geweest, maar dit puntje is zeker nog niet ‘af’. Ik heb al ontelbaar veel foto’s gewist en leg een archiefje aan op mijn externe harde schijf. Ik vind dit wel een moeilijk klusje. Foto’s verwijderen van het prachtig gezichtje van mijn dochtertje blijft echt moeilijk, zelfs al is het variatie 22 op dezelfde scène. En ik geraak maar geen wijs uit het verschil tussen ‘Foto’ en ‘iPhoto’ op mijn MacBook. De ene keer worden foto’s in het ene opgeladen, de andere keer in de andere bibliotheek. Ik geraak er geen wijs uit, pff!
  • De teller van het aantal afgevallen kilo’s staat momenteel op 1,8 kg. Net niet de 2 kg die ik volgens ‘de planning’ zou moeten afgevallen zijn om het doel van 4 kilo eind deze week te bereiken, maar toch al heel erg goed! Ik steek het verschil op het pak friet dat ik woensdag verorberd heb. Na een lange slopende dag in het ziekenhuis – Norah kreeg buisjes – hoefde Jeffry het woord ‘frietjes’ maar uit te spreken en ik stond al klaar met mijn bestelling. Het was heel lang geleden en het heeft me enorm gesmaakt! En de dag erna ben ik gewoon weer verder gegaan met gezond eten. Ik blijf trouwens ook heel flink lopen (les 13 van Start to Run is in the pocket), stapjes zetten, met de fiets naar het werk gaan en naar de fitness gaan. Dus zelfs al zou ik het doel van april op het vlak van de kilo’s niet halen, toch is er zeker een stap in de goede richting gezet.
  • Het laatste en vierde puntje was meer aandacht besteden aan mijn uiterlijk op werkdagen. Dat is tot nu toe goed gelukt! Slechts één dag – de dag na de buisjes van Norah – ging ik naar het werk zonder smeerboel op mijn gezicht en zonder dat mijn haar de stijltang van dichtbij had gezien. Van 1 collega kreeg ik de opmerking dat mijn haar zo ‘wild’ was – het was nog erger, het was ontploft ;-). In het weekend als we nergens naar toe moeten, ben ik trouwens wel nog vaak slons 🙂 Maar het doet me deugd om mezelf wat meer op te zetten als ik onder de mensen kom en ik krijg er zelfs zin in om  nog wat extra’s te doen en wat kleren te kopen voor mezelf in plaats van alleen maar voor Norah!

Ik ben zelf al benieuwd naar eind april om te zien hoe het dan staat met mijn todo-lijst. Jullie ook?

IMG_6149

 

Mijn week in foto’s #3

Een week met mooi weer, plezier & veel sporten. Kijk je mee?

Zaterdag

IMG_6311

Zaterdag maakte ik niet veel foto’s. In mijn foto’s vind ik enkel dit zicht terug van tijdens mijn lesje Start to Run. Er zijn nog heel wat wandelstukjes, dus dan zit ik wat op mijn telefoon te prutsen of te genieten van het uitzicht.

Zondag

IMG_6322

Ik trok naar Gent voor een brunch met mijn beste vriendinnen. We zijn allemaal West-Vlaamse, maar de meesten onder ons wonen in Gent. Ondanks de afstand en onze drukke levens, proberen we toch nog zo veel mogelijk af te spreken en hebben we bijvoorbeeld ook onze eigen Facebookgroep. Hun vriendschap is super waardevol voor mij en ik zou hen echt niet kunnen missen!

1 van de vriendinnen was zwanger (haar baby’tje is ondertussen geboren!) en Norah testte alvast de wipper 🙂 Na het eten trokken we naar een leuk speelpleintje in de buurt. Toen we thuiskwamen was het prachtig weer, dus nam ik Norahtje mee naar buiten om haar vieruurtje te eten. Ik had nog geen passend zonnehoedje dus ik knutselde zelf ééntje in elkaar met een keukenhanddoek 😉 Een goeie Belg trekt zijn plan. ’s Avonds trok ik nog eens de loopschoenen aan.

Maandag

Maandag ging ik naar de Salsa Toning-groepsles in de fitness. Super trots op mezelf dat ik het sporten goed volhou! Dat verdient een maskertje, dacht ik bij mezelf. Ook goed voor het vierde puntje van mijn todo-lijstje van april. Dat was buiten Norah gerekend. 2 minuten nadat ik het maskertje had aangebracht, begon ze te brullen in haar bedje en heb ik het masker er maar afgedaan voor ik haar ging troosten. Kwestie van het kind geen trauma’s te doen oplopen.  Dit is trouwens een sheetmask van Nuxe. Dit is een vel dat in vloeistof is gedrenkt. Ik kijk zo stuurs omdat het gemakkelijk van mijn gezicht afgleed :-).

Dinsdag

IMG_6361

Na opnieuw een gruwelijke nacht met 3423 keer opstaan, oversliepen we ons! Gelukkig waren we toch nog op tijd in de crèche en op het werk. Het was mooi weer, dus ging ik met de fiets met Norah achterop!

Woensdag

Al superlang keken we ernaar uit: Norahs eerste bezoek aan Plopsaland! We hadden geen geluk met het weer helaas, maar we hebben ons toch ongelofelijk geamuseerd! We gingen op de tractors van Big & Betsy, bezochten de kinderboerderij (Norah was ZOT van de geitjes), aten een pannenkoek en gingen als afsluiter nog eens op de kikkers & de konijntjes. Norah heeft er ook écht van genoten en mama en papa ook. Een topdag!

Donderdag

Tijd voor lesje 10 alweer! Ik schreef trouwens een update over het lopen vorige week. Het gaat nog steeds goed!

Vrijdag

IMG_6429

Tijdens onze dagelijkse wandeling kwamen mijn collega’s en ik kunstenaars tegen die gevels aan het beschilderen waren in het kader van het kunstproject The Crystal Ship. Heel erg mooi! Nog tot en met morgen kan je de kunstenaars die overal in Oostende gebouwen beschilderen, aan het werk zien.

Hoe was jullie week?