Boyfriend tag

Een tag is een bepaald soort artikel dat de blogwereld doorgaat als een estafettestokje. Je mag het overnemen als je het leuk vindt en er je eigen draai aan geven.  Ik las de boyfriend tag bij Evi en vond hem zo leuk dat ik de Jeff meteen bij zijn kraag vatte en op hem de vragen afvuurde.

Ze zit voor de tv, waar kijkt ze naar? Series met een historische inslag, zoals ‘The Tudors’ of ‘Victoria’. Typische vrouwenprogramma’s zoals ‘Zo Man Zo Vrouw’, romantische films, ziekenhuisseries. Helaas totaal geen actiefilm, thriller of horror (zegt hij een beetje sip). Yup, eigenlijk heeft hij wel gelijk. Al ben ik wel een minder grote seut als hij doet uitschijnen met die vrouwendingen ūüėČ.  Ook is hij ‘Thuis’ vergeten, onze dagelijkse gezamenlijke guilty pleasure. 

Noem iets dat ze niet lust. Spruiten, rode kool, groene kool, hutsepot, schaaldieren, de typische boerenkost. Juist! Ik heb het niet zo voor platgekookt, stinkend groensel dat al eens gegeten is. En mossels en consoorten gaat er bij mij ook √©cht niet in. Sorry not sorry.

Jullie zijn uit eten, wat bestelt ze te drinken? Cola zero of water en af en toe een glaasje wijn. Ja, dat is juist. Ik lust ook wel een cava of een gin-tonic hoor. 

Wat is haar schoenmaat? 37, soms 38. Inderdaad. Loopschoenen of laarzen zijn soms een maatje groter, maar meestal is het inderdaad 37. In zomerschoentjes of sandalen heb ik soms zelfs een 36. Waar ik dan onverklaarbaar trots op ben, al zou het een teken zijn van vrouwelijkheid of verfijndheid, haha. Mijn voeten zijn echt niet elegant ūüôā

Als ze spullen zou verzamelen, wat zou dat dan zijn? Gerief van Norah. Je zou alles sparen. Onze zolder zou dubbel zo groot moeten zijn, hij zou nog vol staan. Voel ik daar een kleine ergernis? Ik ben inderdaad een hoarder als het gaat over spulletjes van onze dochter. Van de eerste body tot elke ‘zelfgeknutselde’ prul uit de cr√®che, ik spaar het allemaal. Ik vind het belangrijk om herinneringen te maken. Ik vind het zelf supertof om te snuisteren in oud gerief, dus ik hoop dat Norah later blij is dat haar mama zo’n hamsteraar is. Maar die zolder ruim ik binnenkort wel eens op, beloofd! 

Wat is haar favoriete broodje? Iets met zalm, of pesto met mozzarella. Zeker en vast geen vleessalade of kip curry of andere ‘saussalades’. Inderdaad, met van die vettige mayonaisebrol kan je me geen plezier doen. Voor scampi in de look maak in een uitzondering (en maar stinken uit die mond). 

Noem iets wat ze elke dag zou eten als het kon. Spaghetti van mij ūüėÄ Iets met mozarella of groentjes. En in het niet-gezonde segment chocolade. En chips eigenlijk ook. Geen verdere commentaar. 

Wat is haar favoriete ontbijtje? Havermout of ‘julie-pannenkoeken’. Ik weet niet wat je er allemaal in plooit, ik moet dat allemaal niet hebben. Af en toe eens een lekkere boterkoek. Ik denk dat Jeff hier mijn banaan-ei pannenkoekjes bedoelt, ofwel mijn havermout- of boekweitvariant. Als hij nog maar hoort dat het ‘gezond’ is, dan lust hij het al niet meer *insert roll-eye emoticon*

Wat is haar favoriete muziek? Hoe heet dat, R ’n B, of rock van sommige groepen, Metallica en zo. Ik ben zo’n typische persoon die altijd ‘van alles’ antwoordt op de vraag wat ik graag hoor van muziek. Maar dat is ook echt wel zo. Ik kan heel veel muziek appreci√ęren. R ’n B is inderdaad leuk om eens op te dansen en van vette gitaren word ik altijd een beetje week.

Wat is haar favoriete sportteam? Je haat voetbal, dus geen. Voor de Rode Duivels heb je wel sympathie bij grote tornooien. Ik heb nog nooit geweten dat je vraagt om naar iets te kijken van sport. Behalve dan bijvoorbeeld bij de Olympische Spelen, maar dat is meer uit patriottistische gevoelens dan voor de sport. Wat moet ik daaraan toevoegen? Die man kent me door en door.

Welke kleur hebben haar ogen? Blauw Cor-rect! 

Wat doe jij, waarvan ze zou willen dat je het niet doet? Je moet minder twijfelen, eens we een beslissing hebben genomen. Meer durfde hij niet te zeggen omdat hij vreesde voor ruzie. Ik was juist teruggekomen op onze beslissing voor zonnepanelen. De offerte is al ondertekend. Story of my life. 

Waar is ze geboren? Roeselare. Hij had zelfs mijn geboortedatum juist, woehoew!

Je bakt een taart voor haar verjaardag, wat is haar favoriet? Aardbeientaart of ijstaart. Mmm, of kaastaart, of appeltaart, of chocoladetaart of… of..;

Wat voor sporten heeft ze allemaal gedaan? Lopen, fitnessen, groepslessen in de fitness… maar voor de rest moet ik een antwoord schuldig blijven. Dat is al heel flink, Jefftje. Dat ik in me in de jaren ’90 in een bl√®kgroene legging heb gehesen om stepaerobic te doen, probeer ik zelf ook uit mijn geheugen te wissen. 

Wat zou ze uren kunnen doen? Bloggen, bakken, op je computer bezig zijn, op je telefoon bezig zijn, lezen. Dat van die computer is geen waar. Dat doet hij zelf. En bloggen zou ik beter vaker doen.

Wat voor een uniek talent heeft ze? Goh, je kunt goed schrijven. Thanks darling. ūüôā

Hoelang zijn jullie al samen? Op de kop of mag ik afronden? Volgende maand 6 jaar. En daar doen we nog heel veel jaartjes bij!! 

Vind je het zelf een leuke tag? Neem hem zeker over op je eigen blog!

img_8598

Advertenties

As we speak #3

Hier zijn we weer! Een kleine update van mij ūüôā

  • slapen.¬†De reden waarom er hier veel te weinig verschijnt naar mijn goesting, is het slapen, of beter gezegd, het gebrek daaraan. Norahtje is en blijft toch een slechte slaper zeg ūüė¶ Na het bezoek van de slaapconsulente in september is het nooit meer zo slecht geweest als toen, maar het blijft toch echt wel moeilijk met momenten. Moeilijk inslapen, ’s nachts wakker worden, de hele rimram. Het moederschap is zo schoon, maar dat aspectje is toch een serieuze tegenvaller maat! En ja, als ik die luttele uurtjes ’s avonds niet heb om even iets te doen voor mezelf, zijn het bloggen en het sporten het eerste wat wegvalt. Sinds een dag of twee slaapt het kleine monstertje weer wat beter, dus voil√† we zijn weer vertrokken.
  • eten.¬†Ik kreeg al enkele keren de vraag hoe het nu is met mijn sugarchallenge. Goed! Allez, het is te zeggen, ik heb mijn 21 dagen dus goed doorstaan. Daarna ben ik wel een beetje doorgeslagen naar de andere kant. Die oude man met zijn witte baard en zijn gekleurde vriend kwamen langs met chocolade en laat nu net mijn achilleshiel zijn. Ik probeer evenwicht te vinden. Mijn ideaal: door de week suikervrij, in het weekend genieten van een lekkere zonde.
  • feest.¬†Feest is het hier geweest! Ik kreeg het twee jaar geleden in mijn hoofd – of beter gezegd, in mijn buik- om een kind op de wereld te zetten in de al veel te drukke decembermaand. Dus naast Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw, wordt er hier ook een verjaardag gevierd! Het werd een Bumba-feestje, met Bumba-taart, een Bumba-kroon en Bumba-traktaties op de cr√®che. De cadeautjes vliegen ons rond de oren, we reppen ons van de ene Sint naar het andere verjaardagfeestje en tussendoor moet er ook nog fulltime gewerkt worden en laat het daar nu ook toevallig megadruk¬†zijn ! Oh ja, het is eigenlijk superleuk allemaal.¬†Nu zit ik te zagen en te zeuren dat het druk is, maar in januari valt alles op zijn gat en wedden dat ik dan zit te treuren? Ge moet weten wat ge wilt h√©, Jules :-)
  • lezen. Gek genoeg vind ik hier en daar een gaatje om een paar letters te verorberen. Wanneer ik op de trein zit naar Brussel voor het werk, bijvoorbeeld. Of wanneer ik al anderhalf uur op een veel te harde stoel in de kamer van mijn dochter zit die maar niet wil slapen. Partner in crime is mijn nieuwe beste vriend, de Kobo Aura One, de nieuwste state-of-the-art e-reader van Kobo. En ja, hij is GE-WEL-DIG! Wie nog niet digitaal leest, je hebt ongelijk! Onlangs las ik ‘De vergeten tuin’ van Kate Morton, die van mij zowaar 5 sterren kreeg op Goodreads. En nu lees ik ‘Crash’ van Mari√ętte Middelbeek. Allemaal geen verpulverde hoogdravende literatuur, maar gewoon leuke boeken met mooie verhalen.

image1

  • Ogen.¬†Ik draag al een bril sinds mijn 6e en lenzen sedert een jaar of 16. Ik denk al jaren na over een laserbehandeling, maar de angst voor de ingreep en het serieuze kostenplaatje hielden me tegen. Tijdens en na mijn zwangerschap van Norah kon ik steeds minder goed mijn lenzen verdragen en in november kreeg¬†ik de zoveelste oogontsteking. Toen was ik het zo beu! Ik maakte een afspraak bij de oogarts en werd goedgekeurd voor de ingreep. (Hij was lyrisch over mijn blijkbaar uitzonderlijk¬†dik hoornvlies. Weet nog steeds niet of ik dit als een compliment moet beschouwen?;-)). Na nog wat getwijfel voor de vorm, bevestigde ik mijn afspraak! Op 14 januari word ik gelaserd en ¬†dan kan ik – als alles goed gaat, maar dan gaan we even van uit – zien! Gewoon opstaan en alles zien! Niet moeten grijpen naar die vettige visbokalen op mijn nachtkastje. Niet meer zitten prutsen om die lenzen in mijn uitgeputte uitgedroogde ogen te plooien na een nacht van 3 uur. Nooit meer mijn benen moeten scheren als een blinde mol, met als gevolg dat ik nog enkele eilandjes haar ontdek op mijn benen tijdens de les Salsa Toning. Zalig!

En nu is mijn peutertje wakker, na een verkwikkende middagdut van 2,5 uur! Flinke meid!

Als ik niet meer aan mijn computer geraak voor de feestdagen, alvast een heel fijne kerst gewenst, leuke eindejaarsfeesten en een mooi 2017!!

 

Julie eet al 8 dagen suikervrij

Joepie! Het lukt! Ik ben al 8 dagen suikervrij. Maar het ging niet zonder slag of stoot, amai! De eerste dagen had ik toch echt wel wat last van ‘ontwenningsverschijnselen’: moe, futloos en vooral pijn in mijn hoofd. Pff! Maar tot nu toe gaat het goed, ik ben nog niet gezwicht maar het ging niet altijd makkelijk. De tonnen energie die me beloofd zijn, zijn nog niet gearriveerd helaas. Maar…een leuk effect is wel dat ik al bijna 1 kilo kwijt ben! (900 grammen om precies te zijn). Curieus naar mijn ervaringen?

Wat helpt er?

  1. Wat er mij heel erg helpt, is om mijn planning op voorhand te maken. Ik maak al een tijdje een eetschema en een bijbehorend boodschappenlijstje. Het geeft me structuur, rust en iets om naar uit te kijken. Als ik bij elke maaltijd nog iets moet verzinnen om te eten, ga ik echt de mist in.
  2. Wie me volgt op Instagram, ziet dat ik graag wat experimenteer in de keuken (en neen, niet op de manier you dirty minds ;-)). Als ik elke dag hetzelfde moet eten en terugval op klassieke groenten-vlees-aardappelenmaaltijden, houd ik het niet vol. Dat vind ik saai. Ik geniet bovendien echt van koken en bakken. Dat vind ik soms even leuk als het opeten ervan.
  3. Hetzelfde wat betreft tussendoortjes. En specialleke af en toe doet me volhouden, ik kijk uit naar mijn eetmomentjes en kan de chocolaatjes beter weerstaan als ik weet dat er een lekkere zelfgemaakte muffin lachend op me zit te wachten in mijn handtas.
  4. De duidelijkheid en zekerheid dat ik gewoon g√©√©n suiker eet. Ik moet er niet over twijfelen, ik voer geen innerlijke strijd over een klein stukje of een beetje of …. Ik doe het gewoon niet. Punt.

Waar had ik het moeilijk mee/kan nog beter?

  1. Honger. Als ik honger heb, ben ik niet te genieten. Ik kan dat echt niet goed verdragen. Dan zou ik alle goede voornemens de deur uitzwieren en alles wat niet goed is binnenspelen. Ik moet dus goed plannen en zorgen dat ik een alternatief bij me heb voor moeilijke momenten.
  2. In de week heb ik meer structuur en meer discipline, maar daar tegenover staat dat er op onze werkplek heel vaak iets staat om te snoepen. Sommige collega’s bezitten een onvoorstelbare zelfcontrole om daar af te blijven of slechts 1 stuk van te eten, maar ik heb het daar echt super moeilijk mee. Ik zou een extra rondje naar de printer lopen om toch maar nog een stukje koek of snoep in mijn mond te draaien. Maar nu dus niet. Vandaag stond er een hele grote doos met koekjes en ik heb er niet van genomen! Woehoew! Trots op mezelf!
  3. In het weekend drink ik te weinig water. Tijdens een normale werkdag drink ik voldoende water. Mijn Tupperwarefles staat op mijn bureau en ik vul hem zeker elke dag 1 keer bij. Maar in het weekend is dat er niet, dus drink ik heel weinig. Een werkpuntje.
  4. Ik eet soms nog te veel van de gezonde tussendoortjes. Nog een paar mandarijnen of nog een yoghurtje of … Natuurlijk is dat beter dan een Mars binnenspelen, maar toch is het iets waar ik moet op letten. Te veel gezond eten is nog steeds te veel eten.
  5. Het maakt niet echt deel uit van de challenge maar het bewegen schoot er soms mee in. Terwijl dat natuurlijk ook een onderdeel is van een gezonde levensstijl. Gisteren startte ik de week alvast goed met een lesje Salsa Toning.

Wat met light frisdranken en suikervervangers?

Deze vraag werd me gesteld op social media en dit vind ik wel een goeie om even op te antwoorden. Ja, ik vermijd tijdens mijn 21 dagen sugarchallenge light frisdranken en suikervervangers. Ten eerste zijn er nog altijd aanwijzingen dat aspartaam en consoorten slecht zijn voor de gezondheid. Ook reageren mijn darmen er niet goed op. Geen pleziertje kan ik je vertellen ;-). Ten tweede wakkeren zoete smaken enkel nog meer de zoete zin aan. Als ik zelf een Cola Zero drink (mijn favorieten onder de light frisdranken), merk ik toch echt wel dat ik meer zin heb om te sneukelen. Tijdens mijn sugarchallenge maak ik bij mijn baksels enkel gebruik van banaan en dadels, dus natuurlijke suikers om ze te zoeten.

Hoe Norah zindelijk werd op 21 maand

Met grote verbazing keek ik woensdagavond¬†naar ‘Pano’ op √©√©n. In de documentairereeks ging¬†Hilde Crevits, minister van Onderwijs, een dagje meehelpen in een kleuterklas. Het ging er onder andere over dat peuters steeds later zindelijk worden en dit een grote impact heeft op het kleuteronderwijs. Onze Norah mag volgend jaar in september ook voor het eerst naar school, dus het thema is voor ons actueel.

Ik vond het hallucinant hoe de kleuterjuf soms 30 kindjes onder haar hoede heeft, waarvan er heel veel nog een pamper dragen of het ene ongelukje na het andere hebben. Soms zijn ze met niets anders bezig dan met wassen en verschonen. Stuitend vond ik wel dat een of andere expert zei dat de kinderen later zindelijk zijn omdat ouders nu beiden gaan werken. Stoute moderne mama’s die gaan werken en die niet hele dagen thuis aan de stoof zitten met hun kroost! Daar kan ik me wel kwaad in maken. Even bevreemdend vond ik de opmerking van de mama aan de schoolpoort die zei dat ze absoluut geen moeite had gedaan om haar kinderen zindelijk te krijgen, zij vond dit een taak van de school.

Naar aanleiding van deze reportage deel ik graag hoe wij onze Norah zindelijk kregen op 21 maand. Daarmee wil ik helemaal niet zeggen dat wij de waarheid in pact hebben, of dat dit voor elk kind zal lukken. Ieder kind is anders, ieder kindje heeft zijn eigen ritme. En uiteraard ben ik ook geen dokter of expert. Ik wil alleen onze persoonlijke ervaring delen, misschien heeft er iemand iets aan. Want zelf had ik het ook zeker niet gedacht dat onze kleine meid al zindelijk zou zijn op 21 maand.

Dit gezegd zijnde.

Ik denk dat Norah een maand of 17 was, toen mijn mama me erop wees dat haar pampertje vaak nog droog was na haar middagdutje. Dat zou erop wijzen dat ze snel¬†proper¬†zou zijn. Bleek dat ik zelf al zindelijk was rond mijn 18 maanden. Voor jullie denken dat ik een wonderkind ben: vroeger (ik ben van het bouwjaar 1985) bleek dit helemaal niet zo ongewoon. Ik stond perplex. Potjestraining was echt nog een ver-van-mijn-bedshow. Mijn mama raadde me aan om Norah ’s morgens na het wakker worden en ’s middags na haar dutje eens op het potje te zetten. Zo gezegd, zo gedaan. Al snel volgde de eerste pipi, die met enorm gejuich werd onthaald en waarvan het fotografisch bewijsmateriaal snel ge-whats-appt werd naar oma. Norah was ook heel erg ge√Įnteresseerd in het toiletgebruik van mama en papa. Ik laat Norah niet graag alleen in de living wanneer ik zelf naar het toilet moet, dus kreeg ze dit ook in geuren en kleuren mee ūüôā Ook liet ze af en toe al¬†merken dat ze pijn had in haar buikje en dat ze kaka moest doen.¬†Wanneer dit voorkwam, zetten we haar zo snel mogelijk om het potje en wanneer er een drolletje volgde, werd dit ook bestoeft. Maar evengoed werden er nog pampertjes enthousiast gevuld.

Het potje ging mee op reis naar Frankrijk, maar werd daar weinig gebruikt. Maar toen we terug waren, merkten we aan kleine Norah dat ze toch wel meer en meer signalen liet zien wanneer er een grote of kleine boodschap moest komen. Zoals: aan haar pampertje trekken, een pijnlijke grimas trekken die wijst op een kramp in het buikje, … We volgenden gewoon ons kind en zetten haar dan telkens op het potje. Waarom dit negeren als ze het zelf toont? Een pipi of kaka werd enthousiast onthaald, in de wc pot gedropt en doorgespoeld en uitgewuifd door Norah. Op den duur begon ze zelf echt wel te zeggen wanneer ze op het potje moest met de magische woorden ‘kaka potje’. Bij Norah was zowel de grote als de kleine boodschap trouwens ‘kaka’ ūüėÄ Pas sinds kort zegt ze ‘p√®p√®’ als ze pipi moet doen.

Wanneer de nood het hoogst is, zorgt het gepruts met een pamper en een body er soms voor dat er soms toch een ongelukje gebeurt. ¬†Daarom kocht ik een pak pamperbroekjes, net zoals kleine hemdjes en¬†√ľbercute¬†kleine slipjes in maatje 92. Help! Mijn baby was opeens een peuter ūüôā Na dat¬†ene pak pamperbroekjes heb ik eigenlijk geen nieuwe meer gekocht, want ik las dat dit in feite zeer verwarrend is voor de kleintjes. Ze hebben al een broekje aan, maar toch absorbeert dit nog als een pamper. Beter zou zijn om direct een onderbroekje aan te doen. En dit deden we dan ook. Voor de rest gingen we verder zoals we bezig waren. Ongelukjes werden met de mantel der liefde en een dweil weggeveegd. Nooit hebben we geroepen of Norah een slecht gevoel gegeven rond het hele gebeuren. Ze gaat heel graag op het potje en is heel erg trots op haar blaas- en darmproductie!

Zo hebben wij Norah zindelijk gekregen, op haar eigen ritme, zonder straffen, schelden of forceren. Het is allemaal zeer natuurlijk en haast vanzelf verlopen. Voor het schrijven van dit stukje moest ik zelf echt terugdenken hoe het nu allemaal verlopen is, zo natuurlijk ging het voor ons. Terwijl wij ook allebei fulltime werken, mevrouw de expert van de reportage! Zeer belangrijk is ook dat de cr√®che ons volgt in het hele potjesverhaal. Tijdens haar middagdutje en ’s nachts draagt dochterlief trouwens wel nog een pamper. Die zou je pas kunnen weglaten wanneer het kindje die vanzelf helemaal droog laat tijdens het slapen. Daar zijn we nog lang niet.

Overigens is er nog een andere problematiek die aan bod kwam in de reportage en waar we helemaal nog geen zicht op hebben, namelijk de middagdutjes. Norahtje geniet nog enorm van haar middagdutjes. Mijn hart brak bij het zien van die kleine hummeltjes die ’s middags nog zo graag een dutje zouden doen. Maar dat zien we dan wel als het zover is…

Julie vertelt de laatste tijd niet veel

Een collega sprak me er vandaag over aan. Het sluimerde ook al weken in mijn systeem. Ik blog al een tijdje niet meer. Hoe het komt? Sinds we terug zijn van onze reis in augustus, lukt het precies niet. Norahs slaapproblemen bereikten een dieptepunt en ook enkele andere persoonlijke gebeurtenissen zorgden ervoor dat mijn hoofd niet stond naar schrijven. Ondertussen slaapt onze kleine meid terug als een roosje – ik bereid een blogpost voor ūüėČ en ook de rest valt wat in z’n plooi. De zin om te schrijven is terug. De opmerking van mijn collega kwam dus juist op tijd. De laptop is afgestoft en opgeladen. De idee√ęn komen al terug naar boven. Ik hoop dus om jullie binnenkort terug te mogen verwelkomen op m’n blog!

IMG_6156

 

Boeken gelezen op reis

Kennen jullie nog die vriendschapsboekjes van vroeger op school? Geen idee of dat nu nog bestaat (met Norah zijn we in die fase nog niet), maar toen ik een kind¬†was, had je zo’n boekjes die je in je klas door kon geven en waar iedereen dan vraagjes moest beantwoorden zoals: ‘Wat is je lievelingskleur’, ‘Wat is je sterrenbeeld’, enzovoort. Ik heb trouwens eens tranen met tuiten gehuild van het lachen toen √©√©n van mijn klasgenootjes invulde dat haar sterrenbeeld ‘konijn’ was. En ik werd razend als er iemand ‘spagettie’ schreef bij de boeiende vraag: ‘Wat is je lievelingseten?’:-)

Het punt waar ik toe wil komen, is dat ik dus dat saaie kind was die op de vraag ‘Wat is je hobby’ altijd antwoordde met ‘lezen’. Tja, ik pleit schuldig. Uren verslond ik boeken van Marc De Bel, de Babysittersclub, Roald Dahl en nog zoveel andere legendarische jeugdboeken. Toen ik de plaatselijke¬†mini-bibliotheek – die trouwens maar uit √©√©n kamer bestond – ¬†bijna helemaal had uitgelezen week ik uit¬†naar de grote bibliotheken in Ardooie en Izegem. Toen ik later alleen ging wonen in Gent, was in de supermooie bibliotheek rondneuzen √©√©n van mijn favoriete zaterdagochtendactiviteiten. Told you, boring is my middlename. Lezen is nog steeds een favoriet tijdverdrijf, maar na de geboorte van Norah vond ik de tijd, noch de concentratie om te lezen. Verder dan wat tijdschriften en het vermaledijde ‘Oei ik groei’ – een boek over de ontwikkeling van baby’s – geraakte ik niet.

Tot enkele maanden geleden het vuur terug aangewakkerd werd. Ik kocht een e-reader in de Aldi om nog niet te veel geld uit te geven aan een duurdere Kobo. (Jeff is nogal sceptisch wanneer het mijn elektronica-aankopen betreft. En terecht. Ik ben nogal gadgetgevoelig en soms snel uitgekeken op een stukje elektronisch speelgoed.) Maar de e-reader is een succes! Ik lees opnieuw!

Ook tijdens onze vakantie naar Frankrijk kon ik me opnieuw volledig onderdompelen in mijn fictieve werelden. Dit waren de boeken die ik las:

24765926

  • Ijstweeling¬†van S.K. Tremayne was het boek waar ik mijn vakantie mee startte. De korte inhoud op de kaft: “Een jaar nadat Lydia – de helft van een identieke tweeling – is omgekomen bij een tragisch ongeluk, verhuizen haar ouders Angus en Sarah Moorcraft met overgebleven tweelingdochter Kirstie naar een klein en afgelegen Schots eiland. Langzaam proberen zij hun leven opnieuw vorm te geven. Als de winter zijn intrede doet, en de mist over het Schotse eiland trekt, raakt het gezin echter steeds verder ge√Įsoleerd. Kirstie begint vreemd gedrag te vertonen, beweert dat zij Lydia is en dat Kirstie is overleden. Langzaam slaat de twijfel toe: wat is er echt gebeurd op de dag van het ongeluk? En wie probeert het meisje in bescherming te nemen?” Ijstweeling is een heel mooi en meeslepend verhaal. Het verdriet van Sarah over het verlies van haar dochter voelt als een stomp in je maag. Met momenten is het boek ook zo¬†creepy¬†dat ik huiverend mijn e-reader even aan de kant moest leggen. Echt een aanrader, wel geen gezellig niemendalletje, maar √©√©ntje die blijft hangen. Dit boek krijgt van mijn 4 sterren op 5.

27872052

  • Het geheim van mijn man¬†van Liane Moriarty is een beetje een hype in boekenland. Soms is dat geen goed teken – denk maar aan 50 tinten Saaiheid & Gekreun. Maar in dit geval is het een terechte hype. In dit boek worden 3 verhalen met elkaar verweven, de personages worden heel goed omschreven en je wordt meegezogen in het boek. Het ideale boek voor op reis, niet te moeilijk maar toch mooi geschreven. Ik kijk al uit naar ander werk van deze auteur. Dit boek kreeg van mij een 5 op 5. Ben je benieuwd? Dit is de korte inhoud op de kaft: “Mijn lieve Cecilia, als je dit leest, ben ik dood… Stel je voor dat je man aan je heeft geschreven, om te openen na zijn dood. Stel je voor dat die brief zijn diepste, meest donkere geheim bevat, die niet alleen het leven van jullie samen kan kapotmaken, maar ook dat van anderen. En stel je dan eens voor dat je deze brief toevallig vindt terwijl je man nog springlevend is. Cecilia Fitzpatrick is een succesvolle zakenvrouw, staat voor iedereen klaar en is een toegewijde echtgenote en moeder. Maar die brief gaat alles veranderen, en niet alleen voor haarzelf.”

30745128

  • Het gelukkigste meisje ter wereld¬†door Jessica Knoll is nog zo’n boek dat momenteel razend populair is. We lezen op de kaft: “Na haar traumatiserende tienerjaren op de prestigieuze Bradley School bouwt Ani FaNelli zorgvuldig een nieuwe identiteit op. Met haar glamoureuze baan, goedgevulde kleerkast en succesvolle verloofde lacht het leven haar toe. Maar Ani heeft een geheim. Duistere kwelgeesten uit het verleden bedreigen haar wanhopig gecre√ęerde illusie van perfectie.” Ik vond¬†Het gelukkigste meisje ter wereld¬†wat traag op gang komen, het had me niet meteen te pakken en ik moest echt doorbijten. Je wordt echter zo geprikkeld door de vraag wat er precies met Ani is gebeurd, dat je blijft doorlezen. Een leuk boekje, maar niet zo beklijvend als de Ijstweeling¬†en Het¬†geheim van mijn man. E√©n ding bleef me bovendien¬†het hele boek door storen. Waarom schrijft de auteur de naam van het hoofd personage in godsnaam als TifAni FaNelli, dus met de hoofdletters in het midden van de naam?! Dat zijn van die stomme dingen waar ik me dus kan aan erger ūüėČ Ik geef het boek een 3 op 5.

Ben je benieuwd naar de boeken die ik lees? Dan kan je me ook volgen op Goodreads, een social media platform waar je een profiel kan aanmaken en kan aanduiden welke boeken je wil lezen/aan het lezen bent/gelezen hebt en ze ook kan quoteren. Als je vrienden volgt, kan je zo zien welke boeken zij lezen en zo inspiratie opdoen voor de volgende turf die je wil verslinden. Voeg me gerust toe als vriend, mijn profiel draagt gewoon mijn naam, Julie Monteyne dus.

Zijn er nog enthousiaste lezers onder jullie? Hebben jullie tips?

IMG_6156

Favoriete nieuwe blogs

Ik vertelde eerder al over mijn all-time favorite blogs, de gevestigde waarden zeg maar. Maar door blogs te lezen en ook door zelf te bloggen, ontdekte ik nog een heel nieuw nog-te-ontginnen bloglandschap. Voordien las ik vooral blogs afkomstig van onze kaasminnende noorderburen,¬†maar hoezee, er zijn ook Vlaamsche bloggers¬†die m√©√©r dan het lezen waard zijn. Ik zal zelfs meer zeggen: waar sommige Nederlanders – zeker niet allemaal – zich wat vergalopperen met advertorials, lijken onze Vlaamse zusters zich meer met de voetjes op de grond te bevinden. De herkenbaarheid is groter, en dat maakt het super leuk. ‘Herkenbaarheid’ is trouwens waarschijnlijk het meest gebruikte woord van dit blogje. Hier komen ze!

  • Eerst en vooral Sofinesse. Ik twijfelde bij het schrijven van mijn vorig stukje of die nu bij mijn gevestigde waarden, dan wel bij de laatste ontdekkingen hoort. Hij valt er een beetje tussenin. Ik volg haar al een hele tijd, maar net iets minder lang dan Misslipgloss en consoorten. Maar blijven doet-ie zeker! Sofie heeft 2 zoontjes, werkt voor de radio en worstelt soms een beetje met het evenwicht tussen beide. Haar stukjes doen me vaak nadenken en lokken ook vaak discussies uit bij anderen. Maar dat is allemaal maar het bewijs dat ze uit het hart geschreven zijn, herkenbaar en simpelweg supergoed geschreven.
  • Josefien van Josie’s Little Things schrijft heel mooi en zuiver. Je voelt in alles wat je leest haar liefde voor taal. Dit is een zeer professionele blog, wat hem zeker niet koud en kil maakt. Neen, Josefien geeft ons een kijkje in haar leven als working mum die ook nog eens een bijberoep heeft, traint om 25 km te kunnen lopen en een blog¬†heeft. Ik vraag me af hoe ze het allemaal doet, een topvrouw! Heel leuk om te lezen deze ūüėČ
  • Toen ik zwanger was van Norah, kwam ik via een zwangerschapsforum op een facebookgroep terecht met vrouwen die allemaal waren uitgerekend voor december 2014. We posten nog steeds in ons groepje, en het zijn toch wel virtuele vriendinnen geworden. Enkele van hen hebben ook een blog. Eerst en vooral die van Maja. Let op! Niet betreden bij honger! Het water loopt je in de mond als je deze blog met prachtige foto’s en superlekkere¬†recepten bezoekt. Nathalie is een bloedmooie mama met een superschattig zoontje die op haar blog schrijft over haar 2 grootste passies: haar zoontje en beauty.
  • Prachtige tekeningen, een ontroerende blog waar ik gegarandeerd moet om pleiten is le coeur a mar√©e basse. Ben je een (jonge) moeder (to be): zeker lezen! Maar hou je zakdoek klaar.
  • Een blogster die wel h√©√©l dicht woont is Karin van Moms Runs the City. Misschien ben ik haar zelfs al eens voorbij gelopen zonder het te beseffen.
  • Nog eentje die dicht woont is Annelore, een ex-collega die ook haar eigen blog heeft. Ze is momenteel druk bezig met een verbouwing en het fabriceren van baby nummer 3, dus schrijft ze niet super vaak, maar haar schrijfsels zijn altijd plezant om te lezen en het is leuk om zo nog op de hoogte te blijven van haar leven!
  • Ik smul van huisjethuisje, de blog van Katrien, in real life een collega van mij. Haar blog gaat verder dan enkel leuke tekstjes en mooie foto’s, hij zet echt aan tot actie! Ze geeft onder andere inspiratie om je huis leuker in te richten en hoe je de ochtend-en avondspits overleeft. En haar vakantielijst gebruik ik zeker om in te pakken voor onze reis deze zomer.
  • Deze blogpost stond al laaaang in mijn concepten. De reden is dat ik elke week wel nog een nieuwe blog ontdek en andere uit mijn lijstje zwier. Deze lijst is dus niet volledig of definitief. Zo ben ik nog aan het ontdekken: The Journey of Evi, leukewereld.be, resaarcle, tinyblogt, samajatalk,
  • Heb jij of ken jij een leuke blog? Vermeld hem zeker in de reacties!

IMG_6153