I did it! Start to Run 5 km

Yippie!! Vanavond heb ik de lessenreeks Start to Run 0 tot 5 kilometer voltooid. Ik heb er echt van genoten, het ging eigenlijk heel vlot. Ik ben zoooo blij en trots!!

IMG_7342-1

  • Wat? Ik liep les 30, de laatste in de Start to Run lessenreeks om 5 kilometer te leren lopen.
  • Wanneer begonnen? Ik begon op 7 maart met de lessenreeks. De slimme rekenaars onder jullie zien dus direct dat ik langer dan 10 weken deed over het trainingsschema. Maar dat is net het fijne aan deze app: je kan het een beetje aanpassen aan je eigen leven en wensen. Zo wissel ik het lopen graag af met een groepsles in de fitness en liep ik sommige weken maar 1 of 2 keer in plaats van de voorgeschreven 3. Het is het resultaat dat telt, nah.

IMG_7343-1

  • Hoeveel? Hoe snel? Ik vind cijfertjes niet altijd even belangrijk. Het feit dat ik loop vind ik belangrijker dan mijn snelheid. Ik heb vandaag voor de eerste keer iemand voorbijgestoken en ik voelde me bijna schuldig. (Je deed het SUPER, meisje met je geel topje!! :-)) Maar ik liep dus 5,13 kilometer in 32 minuten, dat maakt een snelheid van 9,6 kilometer/uur. Daarbij verbrandde ik 389 kilocalorieën.
  • Waar? Ik liep mijn favoriete rondje rond de Spuikom. De Spuikom is een waterplas op de grens tussen Oostende en Bredene. De Spuikom, of de ‘Pit’ zoals een échte Breinignaere zegt, was oorspronkelijk bedoeld als een spaarbekken voor de haven van Oostende. Vandaag de dag is het een ideale plaats voor watersporten, om te wandelen en te fietsen. Er worden trouwens ook oesters in gekweekt, wat een apart aromaatje geeft op een bepaald stuk van het parcours 🙂 Sinds kort is de Spuikom opnieuw open nadat hij meer dan anderhalf jaar een stuk was afgesloten wegens werken om overstroming te voorkomen. Ik kan dus weer een korte weg maken met mijn fiets naar het werk en rond de Spuikom lopen!

IMG_7331-1

  • Kledij: ik droeg voor het eerst sinds 1996 ongeveer terug een korte broek tijdens het lopen. Een kniebroek vind ik mooier, maar een korte broek is luchtiger bij warm weer. Het ziet er niet uit, maar ach.
  • Mijn kilo’s blijven zeeer hardnekkig, die laatste 2 kilo blijft echt hangen en die 2 bastards krijg ik er niet af. Maar ik krijg toch hier en daar complimentjes en de vraag of ik ben afgevallen. Misschien word ik toch gestroomlijnder? Sport doet me in elk geval enorm deugd. Ik ben blijer, optimistischer, voel me beter in mijn vel, … Misschien moet ik toch nog eens mijn eten minitieus ingeven in de Weight Watchers-app om die twee laatste pestkilootjes het nakijken te geven.
  • En nu? Blijf ik vooral lopen! Ik vond het zeer leuk om een doel te hebben, dus ik volg zeker opnieuw een lessenreeks van Start to Run. Ik twijfel nog om het trainingsschema ‘5 kilometer gevorderd’ te volgen ofwel direct over te schakelen naar het programma voor de 10 kilometer. Ik neig eerder naar het eerste.

Voila, en nu ga ik een welverdiende douche nemen!

IMG_6154

 

 

Advertenties

Mijn running gear

Nu ik les 28 van Start to Run tot een goed einde gebracht heb (Yippie!!) en Evy Gruyaert zegt dat ik een atleet ben (Yippie!!), begin ik mezelf ook echt terug een loper te vinden. Hier en daar komt er een vraagje over wat ik allemaal gebruik tijdens het lopen, daarom hier een proper lijstje van mijn running gear.

  • Ten eerste: de loopschoenen, omdat zonder schoenen lopen nogal belachelijk is. Een goede loopschoen is onontbeerlijk. Op je afgesleten gympjes is vragen om problemen. Ik had vroeger snel last van mijn knie. Op aanraden van een collega ging ik naar Tri-Active in Oostende. Daar lieten ze me lopen op een plaat en na een analyse van mijn looptechniek op de loopband gaven ze me een type schoen die voor mijn voeten geschikt is. Ik ben ondertussen aan mijn derde paar Mizuho’s bezig en het wordt zo stilletjesaan tijd voor paar nummer 4. Zalige schoenen, precies savatjes 🙂
IMG_7282
Mijn Mizuno’s ❤
  • Minstens even belangrijk als de schoenen is de sportbeha. Mijn ogen doen soms pijn als ik medeloopsters zie lopen met zwierende en schuddende boobies. Auw! Het is zo belangrijk voor je borsten dat ze goed ondersteund worden tijdens het lopen. Ikzelf ben fan van SchockAbsorber, voor mij zijn dat echt de beste sportbeha’s. Nu heb ik er van het eigen merk van Decathlon die ook echt goed zijn.
  • Aan mijn loopkleren kan ik minder geld uitgeven dan aan loopschoenen en een goede bh. Ik draag het liefst een driekwartbroek (sorry Jani), een t-shirtje en bij iets frisser weer een loopjasje. Ik koop het meeste van mijn loopkleren in de Decatlon, maar ook bij het Kruidvat en de Lidl kan je soms toffe dingen voor een leuke prijs vinden. Ik vind duurdere kleren heel erg mooi, maar eerlijk gezegd kan ik daar zelf niet zo veel geld aan uitgeven. Mijn sportkledij is ook meestal zwart, omdat mijn hoofd al kleur genoeg geeft. Ik draag ook altijd een soort haarband, omdat ik het absoluut niet kan verdragen dat er haar aan mijn gezicht plakt tijdens een inspanning. Het ziet er niet uit, maar het is gemakkelijk 🙂
IMG_7138
Mijn haarbandje & hoofdtelefoon
  • Ik loop graag met muziek. Ik maak lijstjes met opzwepende liedjes aan via Spotify, een online streamingdienst. Runkeeper is een app die bijhoudt hoe lang, hoe ver, hoe snel en waar ik loop. En mijn lesjes Start to Run beluister ik via de app Start to Run. Evy Gruyaert zegt dan hoe lang je nog moet lopen en dat je goed bezig bent enzo. Ik vind dat leuk. Dat houdt natuurlijk in dat ik moet lopen met mijn smartphone bij me. Ik heb zo’n draagarmband van Adidas en die doet wat het moet doen. Maar toch blijft het irritant, met zo’n zwaar gedoefte aan je arm rondlopen.
IMG_7283.JPG
BackBeatFit van Plantronics
  • Muziek beluister ik via mijn draadloze hoofdtelefoon BackBeatFit van Plantronics. Hoe irritant is het niet dat je in volle training met je hand of arm blijft haperen aan die kabeltjes van je koptelefoon? En waarom zijn die kabeltjes altijd zo lang en hangt er dan zo’n stuk kabel volledig onflatteus tussen je benen te hangen? Bovenstaande problemen zijn allemaal opgelost met dit prachtig stukje technologie. De muziek wordt naar je oortjes gestuurd via bluetooth. Zit ook perfect in mijn oren en is van een zacht soort rubber dat niet stekt. I-de-aal.
  •  Nog een stukje technologie dat ik bij me heb is natuurlijk mijn fitbit. Die houdt bij hoeveel stapjes ik zet maar vooral wat mijn hartslag is. Heel erg interessant om te zien hoeveel minuten je aan vetverbranding doet en wanneer je in piek gaat.

Wat gebruik jij als je gaat lopen?

IMG_6156

As we speak #1

Deze rubriek is volledig geript van Tales from the Crib, maar Kelly zegt dat het mag, dus 🙂 In ‘as we speak’, vertel ik gewoon enkele dingetjes over wat ik momenteel lees, luister, eet, ervaar, enzovoort. Dingen die ik wil vertellen, die me bezighouden, maar geen hele blogpost kunnen vullen. Let’s go.

  • lezen: ‘Het smelt’ van Lize Split. De volledige lezende wereldbevolking is er helemaal gek op. Ik weet het nog niet zo goed. Ja, het is mooi geschreven, ja de zinnen zijn fantastisch geconstrueerd, ja het is ‘herkenbaar’, om dat woord nog maar eens te gebruiken. Maar ik ben toch niet overdonderd. Sorry. Ik mis precies een verhaal. Het ligt niet aan jou, Lize, het ligt aan mij. De zin om te lezen is terug. Heel blij mee! Als er iemand nog tips heeft, shoot!
  • proberen om: genoeg te slapen. Mijn fitbit duwt me met de neus op de feiten. Ik slaap gewoon te weinig. Ik kan het niet op Norahtje steken. Dat schaapke slaapt de meeste nachten  het klokje rond. Maar ik kruip gewoon te laat in mijn bed. Er is zoveel te doen na acht uur als je na maanden gehuil opeens je avonden terug hebt. Wat lezen, bloggen, strijken, knuffelen met het ventje, … Ik ga mezelf echt verplichten om tegen 21.30 uur naar boven te gaan, zodat mijn snaveltje zwijgt en mijn oogjes stoppen met lezen tegen 22 uur.

IMG_7152

  • genieten van: de dochter. Wat is het toch een lief en koddig patatje. Soms ook wel een dul spook hoor. Ze kan in 1 seconde van happy naar woedend gaan. Maar over het algemeen kunnen we echt niet klagen. Waar mijn hart echt van gaat smelten? Als ze knuffels komt geven en natte zoenen geeft. Ik wist niet dat ik zo week kon worden vanbinnen. ❤
  • kijken: naar niet veel eigenlijk. Het EK is in volle gang en braaf volgzaam vrouwke dat ik ben, laat ik Jeff daar ongelimiteerd naar kijken. Af en toe zwaait Norah eens met een dvd van Bumba, Hopla en consoorten waardoor het grasveld plaats maakt voor ander hersenloos geneuzel. Het enige waar ik consequent naar kijk is ‘Thuis’, mijn guilty pleasure. Nog 1 week en dan is het alweer de seizoensfinale. 😦 Het zwarte gat na 20 uur, daar probeer ik nog niet aan te denken.

IMG_7150

  • me verheugen op: de reis naar Frankrijk deze zomer. De lijstjes zijn in volle aanleg, er is al een mooie flatterende bikini gekocht (Prima Donna, strontediere maar superschoon) en er is een date gepland met onze reisgenootjes om het een en het ander af te spreken. Laat de voorpret beginnen!!

IMG_7141

  • sporten: Het lopen gaat goed! Les 26 is achter de rug. Nog 4 lesjes en de reeks van 0 tot 5 kilometer van Start to Run is voltooid! Preus lik veertig, moat. Volgens de letters van de wet moet je 3 keer per week lopen, maar daar geraak ik meestal niet, door onregelmatige uren van de Jeff en het ontbreken van de goesting op sommige dagen. Dat probeer ik te compenseren door af en toe een uurtje Zumba of Salsa Power voor de afwisseling. Over Power gesproken, maandag overwin ik mijn angst voor krachttraining en ga ik met twee leuke collega’s naar de fitness om het krachthok in te palmen. De laatste keer dat ik krachttraining probeerde, was ik bijna mijn arm kwijt omdat ik een toestel verkeerd gebruikte. Maar dankzij mijn lieve collega’s zal ik mijn vrees wel overwinnen, ben er zeker van.
  • op zoek naar: een leuke verjaardagskalender. Tot mijn scha en schande vergeet ik veel te vaak verjaardagen. Ik vind het zelf zo leuk om een kaartje te krijgen, dat ik meer werk wil maken van kaartjes schrijven voor hen die me lief zijn. Dankzij Facebook zie ik sommige verjaardagen nog op de valreep. Maar zo’n digitaal wensje met een gek figuurtje is toch niet hetzelfde als een zelfgeschreven kaartje. Iemand tips voor een mooie verjaardagskalender?

IMG_6154

Ode aan mijn Dyson steelstofzuiger

Gisteren werd er onder collega’s gepraat over stofzuigers (ja hoor, zo saai zijn we wel). Ik liet me overhalen om er een blogje over te schrijven, omdat ik werkelijk lyrisch ben over de mijne. Dus hier is mijn lofzang!

IMG_7189

Disclaimer: Ik heb de Dyson gewoon zelf gekocht, ik schrijf dit stukje dus volledig – nu ja  – objectief. De Dyson dit ik heb, is blijkbaar een iets ouder model en niet meer te koop, maar het best te vergelijken met dit exemplaar. Misschien zijn de kleine negatieve kantjes van mijn toestel ondertussen weggewerkt, dat durf ik niet zeggen.

Vroeger, voor ik Dyson leerde kennen, werd er gezeuld en getjoold met een sledestofzuiger. Vooral toen we – met mini-Norah al in de buik – verhuisden van een appartementje naar een huis met 3 verdiepingen, werd het zeulen op de trap met een stofzuigerslang rond mijn nek me te veel. Ik bekeek de steelstofzuigers (want zo heet dat officieel) op de website van Vandenborre, droomde even weg bij een draadloze Dyson maar zuchtte toen bij het zien van de prijs en kocht een goedkoper toestel. Na enkele maanden gaf de goedkopere steelstofzuiger echter de geest. Omdat de garantie nog niet voorbij was, kregen we een waardebon.  Ik sleurde de boyfriend mee naar de dichtsbijzijnde bakstenen winkel van Vandenborre en we lieten ons daar adviseren. De verkoopster was werkelijk over the moon over haar Dyson en tegen zoveel vrouwelijke overredingskracht kon de Jeff niet op. Een Dyson werd het. En werkelijk, het is samen met mijn vaatwas en mijn droogkast één van de beste aankopen in ons nieuwe huis.

Installatie en gebruik

IMG_7191
Onze Dyson in de garage. En yup dat is een tuinkabouter en yup dat zijn crocs. Die gebruik ik énkel om te kuisen.

Je installeert de houder van het toestel tegen de muur, boven een stopcontact. Zo kan de adapter in het stopcontact blijven zitten en laadt de stofzuiger altijd op als hij in het laadstation zit. Je klikt het handvat gewoon in de houder, en voilà, je apparaat laadt op.

De Dyson komt met een lange steel en je krijgt er in totaal 4 opzetstukken bij. De grote gebruik je uiteraard voor de vloer, de andere kan je op allerlei plaatsen gebruiken: in de zetel, in de auto… gebruik je fantasie 😉 ! Het oplaadstation voor aan de muur heeft plaatsen voorzien voor deze opzetstukjes. Gek genoeg zijn er 2 zo’n plaatsjes, terwijl er altijd 3 opzetstukken zijn die niet op het handvat zitten. Dus is er altijd één sukkelaartje dat geen plaatsje heeft.

IMG_7198
Trap stofzuigen

Als je de lange steel weghaalt tussen handvat en opzetstukje krijg je een soort kruimeldief. Die gebruik ik heel veel om de trap te stofzuigen.  De batterij gaat een 20-tal minuten mee. Voor mij is dat ruim voldoende om heel het huis mee te stofzuigen, maar dat is natuurlijk afhankelijk van de grootte van je huis en de precisie waarmee je je Dyson de hoekjes van de kamer laat zien.

Ikzelf gebruik dit toestelletje elke dag. Soms voor een vluggertje, om snel even de kruimels onder de TripTrap van Norah op te zuigen, om de keuken proper achter te laten na het koken, … Maar ook voor het stevigere werk voor ik begin te dweilen, gebruik ik de Dyson. Onze grote stofzuiger blijft – wat mij betreft –  daardoor werkloos achter. Jeffry gebruikt de sledestofzuiger wel nog af en toe en beweert dat die sterker is. Daar merk ik persoonlijk niets van, ik vind dat de Dyson even krachtig is.  Ik denk dat Jeff gewoon een beetje jaloers is. 🙂

Onderhoud

Dyson staat bekend voor zijn zakloze stofzuigers. Zo ook deze beauty. Dat betekent dat je hem dus moet leeghalen. Dat gaat op zich heel eenvoudig. Ik doe het altijd boven een vuilniszak waarvan ik de randen heb omgeplooid, zo valt er geen vuil naast de zak. Je moet het rode klepje naar beneden klikken en dan gaat het poepke van de Dyson open. Als er nog vuil rond de cilinder zit (ik denk dat dit de motor is maar ben geen kenner), kan je nog verder gaan en ook het plastieken omhulsel losmaken. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het niet altijd even gemakkelijk is om dit achteraf terug vast te klikken. Dat kan natuurlijk ook aan mijn aangeboren gebrek aan handigheid liggen. Dit is slechts een kleine negatieve voetnoot in het anders heel positief liefdesverhaal. Niemand is perfect 🙂

IMG_7221

Verder heeft de stofzuiger ook nog een filter (het blauwe ding op de foto). Die moet je ongeveer 1 keer per maand gewoon afspoelen met water, uitwringen en laten drogen.

And that’s it. Valt toch mee hé van werk?

Voordelen

  • is wendbaar, licht en heeft geen draad die in de weg zit, dus gemakkelijk manoeuvreerbaar doorheen het huis en op de trap
  • geen stofzuigerbuis die geknakt kan zijn
  • geen stofzuigzak die moet vervangen worden
  • voldoende krachtig
  • is altijd opgeladen
  • om te bouwen tot kruimeldief
  • verschillende opzetstukjes voor verschillende toepassingen
IMG_7215
Ook Norah is enthousiast!

Nadelen

  • er is één plaats te kort op het laadstation om alle hulpstukken netjes te kunnen opbergen
  • wanneer je het plastic omhulsel moet weghalen om hem goed leeg te halen, is dit soms moeilijk terug te klikken.

Voila, tot zover het verhaal van Dyson & Julie 🙂 Zijn er nog vragen of zijn jullie in slaap gevallen? 🙂

IMG_6153

 

 

 

Gekke dingen die ik meemaakte tijdens het lopen

Ik heb al een hele ‘loopcarrière’ achter de rug. Al sinds mijn unieftijd loop ik met wisselend succes tussen de 5 en de 20 kilometer. Sinds een tijdje ben ik opnieuw bezig met Start to run. Ik heb dus al heel wat kilometertjes afgemaald en ik zou Julie niet zijn als ik daarmee geen gekke stoten tegenkwam.

  • Ooit liep ik de 10 kilometer van Gent samen met een vriendin. Alles verliep goed, we liepen goed naast elkaar in hetzelfde tempo. Tot ik  plots heel erg moest plassen. Was het dat ene sportdrankje te veel of toch de zenuwen? Ik forceerde mezelf om er niet aan te denken. Maar dat lukte natuurlijk niet. Ik probeerde één of ander parkje in het vizier te krijgen waar ik eventueel in de bosjes zou kunnen duiken. Maar er was heel erg veel volk overal.. Paniek! Zo kon ik niet verder lopen! Uiteindelijk klampte ik een meneertje aan die duidelijk voor zijn eigen deurgat stond. De nood was duidelijk te zien op mijn gezicht, want op mijn vraag of ik naar de wc mocht, antwoordde hij: ‘Ma natuurlijk meiske’. Ik passeerde 5 kamertjes. Ongeveer in kamertje 3 zat een oud mevrouwtje in een stoel, wuifde haar gedag en na het openen van een accordeondeur …eindelijk! De wc! De opluchting! 🙂 Ben die meneer nog altijd dankbaar. En mijn vriendin? Die verstond er niets van dat ik opeens verdwenen was. Ik liep de wedstrijd trouwens gewoon verder uit.
  • Toen ik trainde voor de 10 miles, liep ik vaak langs de watersportbaan in Gent. Op een keer was ik goed bezig, ik liep in een goed tempootje. Maar opeens schoot één bandje van mijn sportbeha los! Die had van die verstelbare bandjes met een sluiting op de rug. Niet erg comfortabel om zo te blijven verder lopen met 1 losse boobie… Badend in het zweet en boos omdat ik mijn training moest onderbreken, stopte ik langs de kant van de weg. Ik verschuilde me achter een muurtje, trok haastig mijn truitje uit, mijn sportbeha,…wat niet zo goed lukte omdat ik plakte van het zweet en zo snel mogelijk verder wilde lopen. En als top of the bill cirkelde er op het moment dat ik daar halfnaakt stond een helikopter boven mijn hoofd! Aaargh!
  • Lopen werkt op de darmen. Dat mocht ik eens ondervinden tijdens een loopsessie in het bosje van Oostende in het gezelschap van een collega. Ik klapte dubbel van de pijn en moest echt NU naar de grote wc. Ik kon nog net op tijd het Serruysziekenhuis binnenlopen. 🙂 Gênant! Maar eigenlijk ook wel een beetje funny. Ik heb het in elk geval nog lang mogen horen.
  • Enkele jaren geleden liep ik vaak op zondagmorgen met mijn nicht in het bos van Ardooie. Dit vind ik, naast de zeedijk, één van de leukste plekken om te lopen. Minder leuk was die keer dat ik daar in het bos werd achtervolgd door een megagrote gans! Echt, in mijn herinneringen was dat beest minstens anderhalve meter groot. En maar ‘kwèèè kwèèèè’ achter me aan lopen. Haha, het was best scary, maar goed voor mijn gemiddelde snelheid 🙂

Hebben jullie grappige verhalen van tijdens het lopen?

IMG_6149

Favoriete nieuwe blogs

Ik vertelde eerder al over mijn all-time favorite blogs, de gevestigde waarden zeg maar. Maar door blogs te lezen en ook door zelf te bloggen, ontdekte ik nog een heel nieuw nog-te-ontginnen bloglandschap. Voordien las ik vooral blogs afkomstig van onze kaasminnende noorderburen, maar hoezee, er zijn ook Vlaamsche bloggers die méér dan het lezen waard zijn. Ik zal zelfs meer zeggen: waar sommige Nederlanders – zeker niet allemaal – zich wat vergalopperen met advertorials, lijken onze Vlaamse zusters zich meer met de voetjes op de grond te bevinden. De herkenbaarheid is groter, en dat maakt het super leuk. ‘Herkenbaarheid’ is trouwens waarschijnlijk het meest gebruikte woord van dit blogje. Hier komen ze!

  • Eerst en vooral Sofinesse. Ik twijfelde bij het schrijven van mijn vorig stukje of die nu bij mijn gevestigde waarden, dan wel bij de laatste ontdekkingen hoort. Hij valt er een beetje tussenin. Ik volg haar al een hele tijd, maar net iets minder lang dan Misslipgloss en consoorten. Maar blijven doet-ie zeker! Sofie heeft 2 zoontjes, werkt voor de radio en worstelt soms een beetje met het evenwicht tussen beide. Haar stukjes doen me vaak nadenken en lokken ook vaak discussies uit bij anderen. Maar dat is allemaal maar het bewijs dat ze uit het hart geschreven zijn, herkenbaar en simpelweg supergoed geschreven.
  • Josefien van Josie’s Little Things schrijft heel mooi en zuiver. Je voelt in alles wat je leest haar liefde voor taal. Dit is een zeer professionele blog, wat hem zeker niet koud en kil maakt. Neen, Josefien geeft ons een kijkje in haar leven als working mum die ook nog eens een bijberoep heeft, traint om 25 km te kunnen lopen en een blog heeft. Ik vraag me af hoe ze het allemaal doet, een topvrouw! Heel leuk om te lezen deze 😉
  • Toen ik zwanger was van Norah, kwam ik via een zwangerschapsforum op een facebookgroep terecht met vrouwen die allemaal waren uitgerekend voor december 2014. We posten nog steeds in ons groepje, en het zijn toch wel virtuele vriendinnen geworden. Enkele van hen hebben ook een blog. Eerst en vooral die van Maja. Let op! Niet betreden bij honger! Het water loopt je in de mond als je deze blog met prachtige foto’s en superlekkere recepten bezoekt. Nathalie is een bloedmooie mama met een superschattig zoontje die op haar blog schrijft over haar 2 grootste passies: haar zoontje en beauty.
  • Prachtige tekeningen, een ontroerende blog waar ik gegarandeerd moet om pleiten is le coeur a marée basse. Ben je een (jonge) moeder (to be): zeker lezen! Maar hou je zakdoek klaar.
  • Een blogster die wel héél dicht woont is Karin van Moms Runs the City. Misschien ben ik haar zelfs al eens voorbij gelopen zonder het te beseffen.
  • Nog eentje die dicht woont is Annelore, een ex-collega die ook haar eigen blog heeft. Ze is momenteel druk bezig met een verbouwing en het fabriceren van baby nummer 3, dus schrijft ze niet super vaak, maar haar schrijfsels zijn altijd plezant om te lezen en het is leuk om zo nog op de hoogte te blijven van haar leven!
  • Ik smul van huisjethuisje, de blog van Katrien, in real life een collega van mij. Haar blog gaat verder dan enkel leuke tekstjes en mooie foto’s, hij zet echt aan tot actie! Ze geeft onder andere inspiratie om je huis leuker in te richten en hoe je de ochtend-en avondspits overleeft. En haar vakantielijst gebruik ik zeker om in te pakken voor onze reis deze zomer.
  • Deze blogpost stond al laaaang in mijn concepten. De reden is dat ik elke week wel nog een nieuwe blog ontdek en andere uit mijn lijstje zwier. Deze lijst is dus niet volledig of definitief. Zo ben ik nog aan het ontdekken: The Journey of Evi, leukewereld.be, resaarcle, tinyblogt, samajatalk,
  • Heb jij of ken jij een leuke blog? Vermeld hem zeker in de reacties!

IMG_6153