Hoe is het nu met Norah? Update buisjes en slapen

Hier en daar kreeg ik voorzichtig de vraag hoe het nu is met Norahs oortjes en haar slapen. Hopelijk brengt het geen ongeluk dat ik het hier zeg… maar…tromgeroffel… ze slaapt!

De woensdag na het verschijnen van mijn artikel waarin ik zo klaagde over mijn vermoeidheid werden we om 7.30 uur verwacht in het ziekenhuis met een nuchtere Norah. Om 23.30 uur had ze nog een laatste flesje leeggesloeberd en eigenlijk had ze niet veel last van het nuchter zijn. Er was immers heel veel te beleven in het ziekenhuis in haar ogen: een coole kamer met mooie kleurtjes, een bedje waar je in kon klimmen en een tof kamergenootje. Mama en papa waren iets zenuwachtiger…

We hadden ervoor gekozen dat ik zou meegaan tot aan de operatiekamer en ook bij Norah zou zijn als ze wakker werd in recovery. Norah is een echte papasleppe maar als ze pijn heeft of ziekjes is, komt ze toch heel erg aan mama hangen. Rond een uur of 9 kwam een hele lieve verpleegster haar halen. In een hoekje van de wachtzaal voor het OK was er wat speelgoed voorzien en tijdens het wachten speelde ze wat met Norah en zo stelde ze ons zo beiden op ons gemak. Toen het OK klaar was, nam diezelfde verpleegster Norah mee, terwijl ze lief tegen haar babbelde. Haar tutje en knuffel Leeuwtje mochten mee. Norah was totaal niet angstig of verdrietig. Toen Norahtje sliep, kwam de verpleegster me halen en mocht ik in haar kamer wachten tot ze me kwamen halen. So far so good…

Een klein uurtje later kwam er een verpleegster me halen om naar recovery te gaan. In de ontwaakzaal zat Norah in de armen van een andere verpleegster en ik nam haar vlug over. Dat ontwaken vond ik persoonlijk het moeilijkste van de hele dag. Norahtje was verward, huilde raar en ik kreeg haar eerst écht niet rustig. Ik moest zelf ook echt mijn tranen wegslikken. Gelukkig of jammer genoeg, het is te zien hoe je het bekijkt natuurlijk, heb ik al heel wat ervaring met het troosten van mijn dochter. Dus paste ik mijn gekende trucs toe: rondwandelen en zingen. Zo komt het dat ik met de standaard van de baxter in mijn ene hand en Norah in mijn andere arm op recovery rondliep terwijl ik het hele K3-repertoire kweelde – op fluistertoon weliswaar. Toen viel Norahtje in een diepe slaap en mocht ze mee naar haar kamertje. Daar deed ze een goeie tuk bovenop mij en daarna bij Jeffry. Toen ze wakker werd at ze een yoghurtje en mocht ze wat water drinken. En vanaf dat moment was ze een stuk beter. Terwijl we nog moesten wachten op het bezoek van de specialist, kon ze naar hartelust spelen in de speelkamer op de pediatrie. Er liep wel zot veel vocht uit haar oortje. Ik heb wel drie keer gevraagd aan de verpleegsters of dat normaal was. Wat dus wel zo was. Rond 17.30 uur kwam de specialist langs en mochten we naar huis. Dat was wel wat lang, maar ergens weet je dat dat erbij hoort. Echt waar, van het ziekenhuis (AZ Damiaan in Oostende) zijn we echt content. Een mooie speelzaal voor de kleintjes, goeie dokter, supergoeie begeleiding en lieve verpleegsters, …

De eerste paar nachten na de ingreep waren verschrikkelijk. Ik wist niet dat het nog erger kon. Huilen, brullen, … jongens toch. Ook bleef er overdag vies vocht uit haar oren en snot uit haar neusje komen. Maar plots, sinds de nacht van zondag op maandag vorig week, slaapt Norah door. Wel durft ze wel nog eventjes huilen voor ze in slaap valt. Dus nu durven we haar wel ‘laten huilen’ zoals iedereen altijd zegt. Maar echt waar, dit is écht niet te vergelijken met het huilen, het krijsen van de pijn van voordien. Ook lijkt ze nu beter te horen. Ze loopt de hele tijd ‘papa, papa’ te kakelen, precies of ze hoort zichzelf ook beter. De opluchting dat ze nu duidelijk verlost is van een grote last, is enorm.

Buisjes zijn voor ons dus een enorm succes voor onze slaap, maar in de eerste plaats voor het comfort en de gezondheid van ons dochtertje!

Mijn blunders

IMG_6585.PNG

De inspiratie voor deze blog kreeg ik van Linda.nieuws, de facebookpagina van het Nederlandse blad Linda. Lezers konden hun ergste blunders en gênante verhalen opsturen. De tranen rolden vaak over mijn wangen van het lachen! Vandaag deel ik een aantal momenten waarop ik liever onder de grond was gekropen.

  • In het begin van onze relatie woonde Jeffry in Bredene op een appartementje. Toen we eens samen bij hem thuis kwamen, wou hij zijn fiets binnen zetten op zijn appartement. Jeff nam met zijn fiets de lift en ik ging met de trap. Omdat ik sneller zou zijn, kreeg ik de sleutel mee om de deur open te doen voor hem. Ik kreeg zijn deur niet meteen open en stond wat te prullen met de sleutel. Toen ging die deur opeens open en zei er een oud mannetje bars: ‘Ewel, wa goat zin dè?’ Bleek ik bij zijn overbuur Ronny te staan, haha! ’t Verschot van mijn leven!
  • Nog in het begin van onze relatie bleef ik eens bij Jeff slapen. Ik wou ’s morgens een douche nemen. Ik had wel douchegel en shampoo mee, maar had nog het één en het ander te kort. Ik vroeg Jeff waar hij zijn haardroger en kam bewaarde. Nogal een flater als je Jeff kent 🙂 Laat ons eufemistisch zeggen dat hij een terugwijkende haargrens heeft…Zijn gezicht was dan ook hilarisch. De duts dacht dat ik hem aan het uitlachen was!
  • Op het Afro C festival liep ik na een mojitootje of 2 een collega tegen het lijf die ik enkel ken in zijn overall van de garage. Ik had hem niet meteen herkend, tot hij goedendag zei. ‘Moh Johnny’, reageerde ik, ‘ik had je niet herkend met je kleren aan’. Oeps! Zijn vrouw vond het niet zo grappig. Jeffry des te meer, die lag plat!
  • Een collega belde onze afdeling onlangs om te zeggen dat de kerstkaartjes binnen waren. ‘Tja’, reageerde ik nogal laconiek, ‘dat is ook vroeg dit jaar, maar beter te vroeg dan te laat!’. Ze antwoordde aarzelend dat ze niet wist of dat vroeg was… Een andere collega vond dat ook nogal straf en ging de bestelling afhalen. Het waren testkaartjes, hihi.
  • Ik was net aangekomen op een brunch met mijn Gentse vriendinnen en beet in een pistoletje met maanzaad. ‘Lap’, flapte ik eruit, ‘ik ben hier nog maar net en ik hang al vol met zaad.’ De toon was gezet 😉

Heb jij soms gênante versprekingen of gekke stoten die je wil delen?

IMG_6156

 

Hoe staat het met mijn todo-lijstje van april?

Het fotoboek van 4 tot 12 maanden Norah is af! Eén puntje dat ik kan afvinken van mijn todo-lijstje van april. Hoe staat het met de andere? Tijd voor een update!

  • Gisteren deed Norah nog eens een mega middagdutje en ik maakte van de gelegenheid gebruik om de laatste hand te leggen aan haar fotoboek van 4 tot en met 12 maanden. Eerst maakte ik een versie op Smartphoto, omdat ik de sjablonen waar je de foto’s kan in plaatsen daar heel mooi vind. Maar toen ik hem af had, ontdekte ik dat je daar enkel een fotoboek met fotokaft kan maken. Terwijl het eerste boek van Norah een linnen kaft heeft. Ik wil graag een reeks boeken maken voor Norah met allemaal hetzelfde formaat en dezelfde soort kaft. Herbeginnen dan maar! Ik ging opnieuw naar Albelli, waar ik het eerste boek maakte. Dan maar zelf wat creatiever zijn met de lay-out van de foto’s! Ik kreeg al een digitale versie van het boek, hierbij een voorproefje 🙂

Schermafbeelding 2016-04-15 om 21.52.16

  • Met het foto-archief ben ik al heel veel bezig geweest, maar dit puntje is zeker nog niet ‘af’. Ik heb al ontelbaar veel foto’s gewist en leg een archiefje aan op mijn externe harde schijf. Ik vind dit wel een moeilijk klusje. Foto’s verwijderen van het prachtig gezichtje van mijn dochtertje blijft echt moeilijk, zelfs al is het variatie 22 op dezelfde scène. En ik geraak maar geen wijs uit het verschil tussen ‘Foto’ en ‘iPhoto’ op mijn MacBook. De ene keer worden foto’s in het ene opgeladen, de andere keer in de andere bibliotheek. Ik geraak er geen wijs uit, pff!
  • De teller van het aantal afgevallen kilo’s staat momenteel op 1,8 kg. Net niet de 2 kg die ik volgens ‘de planning’ zou moeten afgevallen zijn om het doel van 4 kilo eind deze week te bereiken, maar toch al heel erg goed! Ik steek het verschil op het pak friet dat ik woensdag verorberd heb. Na een lange slopende dag in het ziekenhuis – Norah kreeg buisjes – hoefde Jeffry het woord ‘frietjes’ maar uit te spreken en ik stond al klaar met mijn bestelling. Het was heel lang geleden en het heeft me enorm gesmaakt! En de dag erna ben ik gewoon weer verder gegaan met gezond eten. Ik blijf trouwens ook heel flink lopen (les 13 van Start to Run is in the pocket), stapjes zetten, met de fiets naar het werk gaan en naar de fitness gaan. Dus zelfs al zou ik het doel van april op het vlak van de kilo’s niet halen, toch is er zeker een stap in de goede richting gezet.
  • Het laatste en vierde puntje was meer aandacht besteden aan mijn uiterlijk op werkdagen. Dat is tot nu toe goed gelukt! Slechts één dag – de dag na de buisjes van Norah – ging ik naar het werk zonder smeerboel op mijn gezicht en zonder dat mijn haar de stijltang van dichtbij had gezien. Van 1 collega kreeg ik de opmerking dat mijn haar zo ‘wild’ was – het was nog erger, het was ontploft ;-). In het weekend als we nergens naar toe moeten, ben ik trouwens wel nog vaak slons 🙂 Maar het doet me deugd om mezelf wat meer op te zetten als ik onder de mensen kom en ik krijg er zelfs zin in om  nog wat extra’s te doen en wat kleren te kopen voor mezelf in plaats van alleen maar voor Norah!

Ik ben zelf al benieuwd naar eind april om te zien hoe het dan staat met mijn todo-lijst. Jullie ook?

IMG_6149

 

Mijn week in foto’s #3

Een week met mooi weer, plezier & veel sporten. Kijk je mee?

Zaterdag

IMG_6311

Zaterdag maakte ik niet veel foto’s. In mijn foto’s vind ik enkel dit zicht terug van tijdens mijn lesje Start to Run. Er zijn nog heel wat wandelstukjes, dus dan zit ik wat op mijn telefoon te prutsen of te genieten van het uitzicht.

Zondag

IMG_6322

Ik trok naar Gent voor een brunch met mijn beste vriendinnen. We zijn allemaal West-Vlaamse, maar de meesten onder ons wonen in Gent. Ondanks de afstand en onze drukke levens, proberen we toch nog zo veel mogelijk af te spreken en hebben we bijvoorbeeld ook onze eigen Facebookgroep. Hun vriendschap is super waardevol voor mij en ik zou hen echt niet kunnen missen!

1 van de vriendinnen was zwanger (haar baby’tje is ondertussen geboren!) en Norah testte alvast de wipper 🙂 Na het eten trokken we naar een leuk speelpleintje in de buurt. Toen we thuiskwamen was het prachtig weer, dus nam ik Norahtje mee naar buiten om haar vieruurtje te eten. Ik had nog geen passend zonnehoedje dus ik knutselde zelf ééntje in elkaar met een keukenhanddoek 😉 Een goeie Belg trekt zijn plan. ’s Avonds trok ik nog eens de loopschoenen aan.

Maandag

Maandag ging ik naar de Salsa Toning-groepsles in de fitness. Super trots op mezelf dat ik het sporten goed volhou! Dat verdient een maskertje, dacht ik bij mezelf. Ook goed voor het vierde puntje van mijn todo-lijstje van april. Dat was buiten Norah gerekend. 2 minuten nadat ik het maskertje had aangebracht, begon ze te brullen in haar bedje en heb ik het masker er maar afgedaan voor ik haar ging troosten. Kwestie van het kind geen trauma’s te doen oplopen.  Dit is trouwens een sheetmask van Nuxe. Dit is een vel dat in vloeistof is gedrenkt. Ik kijk zo stuurs omdat het gemakkelijk van mijn gezicht afgleed :-).

Dinsdag

IMG_6361

Na opnieuw een gruwelijke nacht met 3423 keer opstaan, oversliepen we ons! Gelukkig waren we toch nog op tijd in de crèche en op het werk. Het was mooi weer, dus ging ik met de fiets met Norah achterop!

Woensdag

Al superlang keken we ernaar uit: Norahs eerste bezoek aan Plopsaland! We hadden geen geluk met het weer helaas, maar we hebben ons toch ongelofelijk geamuseerd! We gingen op de tractors van Big & Betsy, bezochten de kinderboerderij (Norah was ZOT van de geitjes), aten een pannenkoek en gingen als afsluiter nog eens op de kikkers & de konijntjes. Norah heeft er ook écht van genoten en mama en papa ook. Een topdag!

Donderdag

Tijd voor lesje 10 alweer! Ik schreef trouwens een update over het lopen vorige week. Het gaat nog steeds goed!

Vrijdag

IMG_6429

Tijdens onze dagelijkse wandeling kwamen mijn collega’s en ik kunstenaars tegen die gevels aan het beschilderen waren in het kader van het kunstproject The Crystal Ship. Heel erg mooi! Nog tot en met morgen kan je de kunstenaars die overal in Oostende gebouwen beschilderen, aan het werk zien.

Hoe was jullie week?

 

 

 

Update Start to Run + tips om beweging in te plannen in je leven

Vandaag een kleine update over mijn lopen 🙂 Ondanks de vermoeidheid houd ik het goed vol! Ik liep ondertussen al lesje 10 van Start to Run en ik moet zeggen: het plezier in het lopen begint terug te komen. De eerste lesjes liep ik wat op karakter, gewoon omdat het ‘moest’ van mezelf. Maar de laatste twee begon ik echt te genieten van het lopen. De loopstukjes worden langer tegenover de wandelstukjes en mijn fysiek is natuurlijk ook al wat verbeterd. Enkel positief loopnieuws van deze kant dus!

IMG_6423

Naast het lopen probeer ik ook op andere manieren zoveel mogelijk te bewegen. Het vergt echter wel heel wat planning en karakter om het sporten vol te houden. Ik heb een fulltime job, een gezin met een klein dochtertje en zoals jullie misschien weten heeft mijn vriend een job met zeer wisselende uren. Ik kan dus niet elke week hetzelfde sportschema aanhouden. Ik geef jullie graag mijn tips mee hoe ik toch zoveel mogelijk beweging probeer in te plannen in mijn leven.

  • Ik maak een sportplanning op. Net zoals we ook een weekplanning maken voor ons eten, maken we ook een planning voor het sporten. Ik ben lid van een fitness waar ik vooral groepslessen volg. Die hebben allemaal een aantal vaste dagen. Met lopen kan ik iets flexibeler zijn. Dus kijk ik eerst welke groepslessen ik kan en wil volgen, en plan dan mijn loopdagen daarrond.
  • Lopen kan je in principe altijd en overal. Je hangt niet vast aan openingsuren en moet niet ver rijden. Je kan gewoon thuis vertrekken en verliest zo weinig tijd. Ik moet natuurlijk wel altijd zorgen dat er iemand bij Norah is. Vroeger kon ik gewoon vertrekken wanneer ik er zin in had, nu kan ik enkel lopen als Jeffry ook thuis is. Vorige woensdag stond er een les Start to Run op het programma, dus liep ik nog snel een half uurtje voor we vertrokken naar Plopsaland. Vroeger ging ik vaak ook lopen tijdens mijn middagpauze. Gelukkig zijn er douches bij ons op het werk. Zo spaar je ook nog het water uit van je dagelijkse douche 😉 Het vergt dus enige creativiteit, maar in principe kan je het lopen zeer flexibel inplannen. Het enige wat ik écht niet doe, is lopen in het donker. Ten eerste zie je niet goed waar je je voeten zet.  Ik ben al één keer gevallen – kan ook aan mijn aangeboren gebrek aan elegantie liggen ;-). In het donker voel ik me bovendien ook niet altijd even veilig, als vrouw alleen. Je weet nooit welke ongure types er eventueel nog op straat zijn, brr. 
  • Ik probeer zo veel mogelijk met de fiets naar het werk te gaan. Wij hebben maar 1 auto, dus die kan ik zeker niet elke dag meenemen. Bij slecht weer neem ik ook wel de bus. Gemiddeld rij ik 2 à 3 keer per week met mijn stalen ros naar het werk. Goed voor 30 minuten enkele rit. Je verbruikt geen brandstof én bent in beweging! Nu het mooier weer is, gaat Norah in het fietszitje mee tot aan de crèche. Dat vindt ze superleuk!
  • Op het werk neem ik bijna altijd de trap in plaats van de lift. Eerlijk gezegd, ik vind dat lastig! Maar mijn fitbit motiveert me daar echt wel voor. Mijn doel is om 10 trappen per dag te doen en op een werkdag haal ik dat makkelijk.
  • Tijdens mijn middagpauze ga ik zo veel mogelijk een half uurtje wandelen met collega’s. 30 minuutjes beweging met zicht op zee, geef toe, het is geen straf!

IMG_6003.JPG

Hoe plannen jullie beweging in in jullie dag?

 

Moe, moeder, kapot

Warning! Dit is een zaagblog! 😉 Dit stukje is geschreven terwijl ik heel erg moe ben. Natuurlijk is ons meisje het beste wat ons ooit is overkomen. De vermoeidheid doet niets af aan mijn liefde voor haar.

IMG_6365

Als er 1 iets is wat ik zwaar onderschat had aan mama zijn, dan is het wel die onvoorstelbare, verschrikkelijke vermoeidheid door te weinig slaap. Ik had natuurlijk wel de verhalen gehoord van mijn mama, dat ik zo’n moeilijk slapertje was. En natuurlijk wist ik wel dat een baby kan zorgen voor slapeloze nachten. Maar toch had ik op voorhand niet kunnen denken welke impact het op ons leven heeft dat Norah niet goed slaapt. Toen ik als 20-jarige naar Pukkelpop ging en na 4 nachten in een drassige tent te slapen tussen de ‘Oereeeee’-kreten compleet gebroken kapot thuis kwam, dacht ik dat ik me nooit méér moe dan toen kon voelen. Boy, was I wrong. Moeder is the next level van ‘moe’.

Toen Norah 3 weken oud was, maakten we enthousiast een foto met de Milestone Card naast haar waarop stond: ‘vannacht sliep ik voor het eerst door’. Ze had 6 uur na elkaar geslapen en we waren euforisch.

IMG_0227.JPG

Ik kan niet echt zeggen wanneer het omsloeg, het was eerder een langzaam proces dan een plotselinge ommezwaai. Toen Norah een half jaar was, weet ik nog dat het enorm lastig was om haar in slaap te krijgen. Soms waren we twee, drie uur bezig om haar in bed te krijgen. Verschrikkelijk. Laten huilen is een oplossing waar ik niet in geloof, maar elke dag drie, vier uur met een kind rondlopen/in de zetel zitten/in bed kruipen tot ze slaapt is ook geen oplossing. Het boekje Een lieve methode om je kleintje te laten slapen  heeft me wel geholpen. Ik volgde de methode niet tot op de letter, maar vond deed me wel inzicht krijgen in de psyche van zo’n klein babytje en ik vond toch wat tips. Enkele dingen die we toepassen zijn: een vast slaapritueel, ook overdag toch een bepaald ritme volgen, het uur voor Norah slaapt zo rustig mogelijk doen. Wanneer ze toch wakker werd, teruggaan, proberen om haar niet uit te halen en haar zo te troosten met een tutje, een streeltje, … Wanneer ze toch helemaal overstuur is haal ik haar toch uit, maar probeer het zo saai mogelijk te houden.

En dan kwamen haar tandjes. Toen werd ze ook ’s nachts verschillende keren wakker. Dat een kind dan slechter slaapt, is natuurlijk volledig te begrijpen. Als wij ziek zijn of pijn hebben, slapen we ook niet goed. Maar het gebrek aan slaap door de tandjes was nog niets in vergelijking met wat ons te wachten stond door de oorontstekingen. De horror! Schreeuwen, huilen, brullen, na 5 minuten in haar bedje, na 30 minuten in haar bedje, midden in de nacht. Nachten waarin ze enkel rechtop tegen mijn of Jeff zijn borst in slaap viel. Super zielig voor haar in de eerste plaats uiteraard. En natuurlijk gaven wij wel pijnstilling en gingen we naar de dokter, maar toch konden we niet alle ongemak en pijn wegnemen bij onze kleine meid. In totaal zijn er 4 oorontstekingen geweest deze winter en, wat meer verontrustend is, is dat er sinds november chronisch vocht achter haar oortjes zit. Op aanraden van de huisarts bezochten we dus een KNO-arts, die ons adviseerde om Norah buisjes te geven. Volgende week gaat het ingreepje door, en ook haar poliepen zullen verwijderd worden.

Momenteel is het met het slapen van Norah zeer wisselvallig. Periodes van absolute terreurnachten wisselen zich af met enkele nachten rust. Er zijn veel avonden waarbij we nog 2 of 3 keer terug naar boven moeten om haar tutje terug te geven of om haar even te troosten. In dat opzicht is het slapengaan van Norah wel wat verbeterd, al zijn er wel soms nog dagen waarop het uren duurt voor onze kleine meid wil slapen. Sommige nachten slaapt Norah door, maar er zijn ook heel veel nachten waarop we 4, 5, 6 keer uit ons warme bed moeten om een compleet oversture Norah te troosten. De ergste nachten zijn die waarop ze plots om 2 uur ’s nachts klaarwakker is en wil spelen.

Kortom, het zijn hier soms echt lastige nachten met bijgevolg ook lastige dagen. Ik moet jullie niet vertellen dat vermoeidheid heel wat impact heeft op je leven. Sommige dagen leef ik wat in een ‘roes’, ik voel me minder alert, ben vaak prikkelbaar tegen Jeff en heb sommige dagen constant honger. Ook is de zin om te gaan sporten net iets minder als je maar 3 uur slaap achter de kiezen hebt – understatement. Ik probeer de vermoeidheid wat tegen te gaan door in het weekend te rusten als Norah slaapt. Tijdens de week lig ik ten laatste om 22 uur in mijn bed en ook in het weekend ben ik vaak de saaie trees die vroeg in haar bed kruipt. Ik kan er enorm van genieten om eens op tijd in mijn bed te kruipen en alle uurtjes slaap te pakken die ik kan. Maar een mens moet ook zijn huishouden doen, wil wat sporten en wat quality time hebben met de boyfriend. En we hebben allemaal maar 24 uur in een dag.

Pakken we het heel verkeerd aan met Norah haar slapen? Heeft het slecht slapen iets te maken met het vocht achter Norahs oortjes? Heeft ze toch ongemak of pijn van de druk op haar trommelvlies? Sommigen vertelden me dat het slapen van Norah zou verbeteren na het plaatsen van de buisjes. Ik weet het niet, ik durf er niet op te hopen. Feit is dat de ingreep nodig is voor haar gezondheid en haar spraak- en gehoorontwikkeling. Als de nachten daardoor verbeteren zou ik ongelofelijk blij zijn. Maar ik durf er niet te veel op te hopen, ik durf het hier amper schrijven.

Zijn er nog ouders met kindje die slecht slapen? Hebben jullie nog tips? Wat zijn de ervaringen met buisjes?

Mijn week in foto’s #2

Een tweede fotodagboekje! Ik kan niet beloven dat ik elke week een fotodagboekje ga maken. De ene week is natuurlijk interessanter dan de andere en ik maak niet van alles foto’s. Gelukkig maar, anders was mijn fotoarchief helemaal ontploft! Ik zie wel wanneer ik foto’s en zin genoeg heb om een dagboekje te maken. Maar deze week is er terug ééntje! Lezen jullie mee?

Zaterdag

Zoals ik al schreef in mijn vorig weekoverzicht, voelde ik me vorige week heel de week niet 100%. Niet echt ziek, gewoon een beetje bleh. Het viel dus te verwachten dat ik op iets aan het broeden was. In de nacht van vrijdag op zaterdag werd ik écht ziek. Zaterdag heb ik dus niet veel uitgespookt, behalve ellendig in mijn bed en in de zetel gelegen. Ik kroop ’s avonds vroeg in mijn bedje.

IMG_6194.JPG

Zondag

Pasen! Op haar eerste pasen vorig jaar zat Norahtje nog wat in de wipper te koekeloeren. Maar deze keer liep ze al rond en kon ze deze keer echt al eitjes rapen!

Het keukentje van Ikea is trouwens overal uitverkocht :-(, dus we moeten dringend op zoek naar een waardig alternatief.

Het paaseirapen zorgde voor enkele superschattige fotootjes. Norahtje die met 2 handen heel zorgvuldig een eitje draagt. Het mandje dat ik voor de gelegenheid in het Kruidvat had gekocht werd héél elegant gedragen.

Na de noodzakelijke outfitwissel (chocolade, weet je wel!), moesten er ook eitjes geraapt worden bij oma! Tof zeg!

Maandag

Maandag hielden we ons enkel bezig met paaseitjes verteren 🙂

Dinsdag

1 van de voordelen van werken & wonen aan de kust: de zee! (die had je niet zien aankomen hé ;-)). Ik probeer elke middag een half uurtje te gaan wandelen op de dijk. Goed voor mijn stapjes en heb ik een fris hoofd om nog een namiddag te werken. Zalig gewoon. 

Bij thuiskomst trof ik een happy Norah aan die een leuke dag met oma had beleefd. Bovendien had mijn mama als een ware strijknimf heel mijn monsterstrijk weggewerkt. Ik moest enkel nog de manden vers gewassen & gestreken kleren in de juiste kasten leggen. Zo leuk! En geef toe, niemand kan toch zo goed strijken als je mama! 

Woensdag

Ook woensdag kwam mijn mama heel de dag op Norah letten. Bij mijn thuiskomst trof ik Grote Beer in het slaapzakje van Norah aan in de zetel. Hilarisch zicht! Ik vraag me af wie zich die dag het meest amuseerde, Norah of oma 🙂

IMG_6254

Donderdag

Zo trots op mijn banaan-eipannenkoekjes! Het recept is te simpel voor woorden: 2 eitjes en 1 banaan mixen en het beslag bakken in een antikleefpan met een heel klein beetje olijfolie. Lekker, écht lekker.

Norah houdt van tandjes poetsen, zeker met haar tandenborsteltje van de Hema en zittend op haar opblaashert.

Vrijdag

IMG_6306.JPG

Mijn foto komt wat grauw en grijs over, maar het was hier écht mooi weer! Vrijdagmiddag besloot ik een uurtje overwerk op te nemen en wat vroeger naar huis te gaan om te genieten van het mooie weer. We maakten met ons gezinnetje nog een leuke wandeling om de week af te sluiten.

Tot volgende week!

IMG_6153