Boyfriend tag

Een tag is een bepaald soort artikel dat de blogwereld doorgaat als een estafettestokje. Je mag het overnemen als je het leuk vindt en er je eigen draai aan geven.  Ik las de boyfriend tag bij Evi en vond hem zo leuk dat ik de Jeff meteen bij zijn kraag vatte en op hem de vragen afvuurde.

Ze zit voor de tv, waar kijkt ze naar? Series met een historische inslag, zoals ‘The Tudors’ of ‘Victoria’. Typische vrouwenprogramma’s zoals ‘Zo Man Zo Vrouw’, romantische films, ziekenhuisseries. Helaas totaal geen actiefilm, thriller of horror (zegt hij een beetje sip). Yup, eigenlijk heeft hij wel gelijk. Al ben ik wel een minder grote seut als hij doet uitschijnen met die vrouwendingen 😉.  Ook is hij ‘Thuis’ vergeten, onze dagelijkse gezamenlijke guilty pleasure. 

Noem iets dat ze niet lust. Spruiten, rode kool, groene kool, hutsepot, schaaldieren, de typische boerenkost. Juist! Ik heb het niet zo voor platgekookt, stinkend groensel dat al eens gegeten is. En mossels en consoorten gaat er bij mij ook écht niet in. Sorry not sorry.

Jullie zijn uit eten, wat bestelt ze te drinken? Cola zero of water en af en toe een glaasje wijn. Ja, dat is juist. Ik lust ook wel een cava of een gin-tonic hoor. 

Wat is haar schoenmaat? 37, soms 38. Inderdaad. Loopschoenen of laarzen zijn soms een maatje groter, maar meestal is het inderdaad 37. In zomerschoentjes of sandalen heb ik soms zelfs een 36. Waar ik dan onverklaarbaar trots op ben, al zou het een teken zijn van vrouwelijkheid of verfijndheid, haha. Mijn voeten zijn echt niet elegant 🙂

Als ze spullen zou verzamelen, wat zou dat dan zijn? Gerief van Norah. Je zou alles sparen. Onze zolder zou dubbel zo groot moeten zijn, hij zou nog vol staan. Voel ik daar een kleine ergernis? Ik ben inderdaad een hoarder als het gaat over spulletjes van onze dochter. Van de eerste body tot elke ‘zelfgeknutselde’ prul uit de crèche, ik spaar het allemaal. Ik vind het belangrijk om herinneringen te maken. Ik vind het zelf supertof om te snuisteren in oud gerief, dus ik hoop dat Norah later blij is dat haar mama zo’n hamsteraar is. Maar die zolder ruim ik binnenkort wel eens op, beloofd! 

Wat is haar favoriete broodje? Iets met zalm, of pesto met mozzarella. Zeker en vast geen vleessalade of kip curry of andere ‘saussalades’. Inderdaad, met van die vettige mayonaisebrol kan je me geen plezier doen. Voor scampi in de look maak in een uitzondering (en maar stinken uit die mond). 

Noem iets wat ze elke dag zou eten als het kon. Spaghetti van mij 😀 Iets met mozarella of groentjes. En in het niet-gezonde segment chocolade. En chips eigenlijk ook. Geen verdere commentaar. 

Wat is haar favoriete ontbijtje? Havermout of ‘julie-pannenkoeken’. Ik weet niet wat je er allemaal in plooit, ik moet dat allemaal niet hebben. Af en toe eens een lekkere boterkoek. Ik denk dat Jeff hier mijn banaan-ei pannenkoekjes bedoelt, ofwel mijn havermout- of boekweitvariant. Als hij nog maar hoort dat het ‘gezond’ is, dan lust hij het al niet meer *insert roll-eye emoticon*

Wat is haar favoriete muziek? Hoe heet dat, R ’n B, of rock van sommige groepen, Metallica en zo. Ik ben zo’n typische persoon die altijd ‘van alles’ antwoordt op de vraag wat ik graag hoor van muziek. Maar dat is ook echt wel zo. Ik kan heel veel muziek appreciëren. R ’n B is inderdaad leuk om eens op te dansen en van vette gitaren word ik altijd een beetje week.

Wat is haar favoriete sportteam? Je haat voetbal, dus geen. Voor de Rode Duivels heb je wel sympathie bij grote tornooien. Ik heb nog nooit geweten dat je vraagt om naar iets te kijken van sport. Behalve dan bijvoorbeeld bij de Olympische Spelen, maar dat is meer uit patriottistische gevoelens dan voor de sport. Wat moet ik daaraan toevoegen? Die man kent me door en door.

Welke kleur hebben haar ogen? Blauw Cor-rect! 

Wat doe jij, waarvan ze zou willen dat je het niet doet? Je moet minder twijfelen, eens we een beslissing hebben genomen. Meer durfde hij niet te zeggen omdat hij vreesde voor ruzie. Ik was juist teruggekomen op onze beslissing voor zonnepanelen. De offerte is al ondertekend. Story of my life. 

Waar is ze geboren? Roeselare. Hij had zelfs mijn geboortedatum juist, woehoew!

Je bakt een taart voor haar verjaardag, wat is haar favoriet? Aardbeientaart of ijstaart. Mmm, of kaastaart, of appeltaart, of chocoladetaart of… of..;

Wat voor sporten heeft ze allemaal gedaan? Lopen, fitnessen, groepslessen in de fitness… maar voor de rest moet ik een antwoord schuldig blijven. Dat is al heel flink, Jefftje. Dat ik in me in de jaren ’90 in een blèkgroene legging heb gehesen om stepaerobic te doen, probeer ik zelf ook uit mijn geheugen te wissen. 

Wat zou ze uren kunnen doen? Bloggen, bakken, op je computer bezig zijn, op je telefoon bezig zijn, lezen. Dat van die computer is geen waar. Dat doet hij zelf. En bloggen zou ik beter vaker doen.

Wat voor een uniek talent heeft ze? Goh, je kunt goed schrijven. Thanks darling. 🙂

Hoelang zijn jullie al samen? Op de kop of mag ik afronden? Volgende maand 6 jaar. En daar doen we nog heel veel jaartjes bij!! 

Vind je het zelf een leuke tag? Neem hem zeker over op je eigen blog!

img_8598

As we speak #3

Hier zijn we weer! Een kleine update van mij 🙂

  • slapen. De reden waarom er hier veel te weinig verschijnt naar mijn goesting, is het slapen, of beter gezegd, het gebrek daaraan. Norahtje is en blijft toch een slechte slaper zeg 😦 Na het bezoek van de slaapconsulente in september is het nooit meer zo slecht geweest als toen, maar het blijft toch echt wel moeilijk met momenten. Moeilijk inslapen, ’s nachts wakker worden, de hele rimram. Het moederschap is zo schoon, maar dat aspectje is toch een serieuze tegenvaller maat! En ja, als ik die luttele uurtjes ’s avonds niet heb om even iets te doen voor mezelf, zijn het bloggen en het sporten het eerste wat wegvalt. Sinds een dag of twee slaapt het kleine monstertje weer wat beter, dus voilà we zijn weer vertrokken.
  • eten. Ik kreeg al enkele keren de vraag hoe het nu is met mijn sugarchallenge. Goed! Allez, het is te zeggen, ik heb mijn 21 dagen dus goed doorstaan. Daarna ben ik wel een beetje doorgeslagen naar de andere kant. Die oude man met zijn witte baard en zijn gekleurde vriend kwamen langs met chocolade en laat nu net mijn achilleshiel zijn. Ik probeer evenwicht te vinden. Mijn ideaal: door de week suikervrij, in het weekend genieten van een lekkere zonde.
  • feest. Feest is het hier geweest! Ik kreeg het twee jaar geleden in mijn hoofd – of beter gezegd, in mijn buik- om een kind op de wereld te zetten in de al veel te drukke decembermaand. Dus naast Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw, wordt er hier ook een verjaardag gevierd! Het werd een Bumba-feestje, met Bumba-taart, een Bumba-kroon en Bumba-traktaties op de crèche. De cadeautjes vliegen ons rond de oren, we reppen ons van de ene Sint naar het andere verjaardagfeestje en tussendoor moet er ook nog fulltime gewerkt worden en laat het daar nu ook toevallig megadruk zijn ! Oh ja, het is eigenlijk superleuk allemaal. Nu zit ik te zagen en te zeuren dat het druk is, maar in januari valt alles op zijn gat en wedden dat ik dan zit te treuren? Ge moet weten wat ge wilt hé, Jules :-)
  • lezen. Gek genoeg vind ik hier en daar een gaatje om een paar letters te verorberen. Wanneer ik op de trein zit naar Brussel voor het werk, bijvoorbeeld. Of wanneer ik al anderhalf uur op een veel te harde stoel in de kamer van mijn dochter zit die maar niet wil slapen. Partner in crime is mijn nieuwe beste vriend, de Kobo Aura One, de nieuwste state-of-the-art e-reader van Kobo. En ja, hij is GE-WEL-DIG! Wie nog niet digitaal leest, je hebt ongelijk! Onlangs las ik ‘De vergeten tuin’ van Kate Morton, die van mij zowaar 5 sterren kreeg op Goodreads. En nu lees ik ‘Crash’ van Mariëtte Middelbeek. Allemaal geen verpulverde hoogdravende literatuur, maar gewoon leuke boeken met mooie verhalen.

image1

  • Ogen. Ik draag al een bril sinds mijn 6e en lenzen sedert een jaar of 16. Ik denk al jaren na over een laserbehandeling, maar de angst voor de ingreep en het serieuze kostenplaatje hielden me tegen. Tijdens en na mijn zwangerschap van Norah kon ik steeds minder goed mijn lenzen verdragen en in november kreeg ik de zoveelste oogontsteking. Toen was ik het zo beu! Ik maakte een afspraak bij de oogarts en werd goedgekeurd voor de ingreep. (Hij was lyrisch over mijn blijkbaar uitzonderlijk dik hoornvlies. Weet nog steeds niet of ik dit als een compliment moet beschouwen?;-)). Na nog wat getwijfel voor de vorm, bevestigde ik mijn afspraak! Op 14 januari word ik gelaserd en  dan kan ik – als alles goed gaat, maar dan gaan we even van uit – zien! Gewoon opstaan en alles zien! Niet moeten grijpen naar die vettige visbokalen op mijn nachtkastje. Niet meer zitten prutsen om die lenzen in mijn uitgeputte uitgedroogde ogen te plooien na een nacht van 3 uur. Nooit meer mijn benen moeten scheren als een blinde mol, met als gevolg dat ik nog enkele eilandjes haar ontdek op mijn benen tijdens de les Salsa Toning. Zalig!

En nu is mijn peutertje wakker, na een verkwikkende middagdut van 2,5 uur! Flinke meid!

Als ik niet meer aan mijn computer geraak voor de feestdagen, alvast een heel fijne kerst gewenst, leuke eindejaarsfeesten en een mooi 2017!!

 

As we speak #2

Ik maakte vroeger al eens een ‘As we speak’ en eigenlijk vond ik dat wel leuk, dus here we go voor editie twee!

  • lezen Ik lees momenteel ‘De verborgen tuin’ van Kate Morton. Deze schrijfster heb ik sinds deze zomer ontdekt en ik vind het echt zalige boeken. Het zijn romantische levensverhalen die zich afspelen in het verleden. Vroeger las ik meer literaire thrillers, maar voor nu vind ik het leuker om weg te dromen bij mooie verhalen.
  • sporten Ik zou meer willen sporten, maar ik doe mijn best. Meestal ga ik 1 keer per week naar de fitness met de collega’s en1 keer gaan lopen of naar een groepsles. En natuurlijk zo veel mogelijk met het fietske naar het werk, zeker 3 keer per week. Als ik het zo lees, doe ik het zo slecht nog niet!
  • kijken naar Vooral Sinterklaasstuff eigenlijk! En of ik er van geniet 🙂 Ik beleef heel mijn kindertijd opnieuw door samen met Norah naar ‘Dag Sinterklaas’ te kijken. Wat grotemensenprogramma’s betreft, is het niet vet. ‘Thuis’ volg ik trouw, maar dat mag geen verrassing meer zijn. Voor de rest kijk ik vooral naar losse afleveringen van series zoals ‘Professor T.’, ‘Without a trace’ en ‘Grey’s Anatomy’, maar er is niet echt iets waar ik voor thuis blijf momenteel.
  • knutselen Vorig weekend heb ik samen met Norah haar briefje voor de Sint geschreven, hebben we een mijter en een Pietenmuts gemaakt en zijn 4 potjes Play-Doh met veel enthousiasme tot een regenboogbrij gekneed. Ik vind het zalig. Ik was zelf ook wel een brielkous als kind en ik vind het leuk om zelf creatief bezig te zijn met m’n dochter. Eigen (naai)projectjes heb ik eigenlijk niet, al denk ik soms om een keukenschortje voor Norah te maken of, meer ambitieus, een tipitent.

img_8873img_8894

  • uitkijken naar: December-feestmaand! Norah wordt 2 jaar, de Sint zal hier passeren, en dan is het nog Kerst & Nieuw! Dat worden heel veel feestjes. Soms druk, maar vooral heel plezant en veel vieren met de mensen die we graag zien. Wat is er leuker dan dat? 😉

De sugarchallenge: hoe gaat het ermee?

Ik zal met de deur in huis vallen: dit weekend heb ik suiker gegeten :-(, wel ‘per ongeluk’ al kan dat het leed maar licht verzachten. We deden mee aan een quiz samen met de vrienden waar we deze zomer ook mee op reis waren. Ik had wijntjes, Roomers en andere alcoholische versnaperingen zonder verpinken naast me neer gelegd en dronk de hele avond spuitwater. Ik nam ik nam wel een chipje… tot mijn vriendin zei: “Julie, mag je dat wel eten”? Damn, neen, de ingrediëntenlijst gecheckt en inderdaad, daar stond het: suiker. Shit. Ik vond het zoooo enorm jammer. Eventjes heb ik de moed verloren, ik geef het toe. Na meer dan 10 dagen doorbijten, zo stom.

Wat nu?

Ik doe gewoon verder. Toen ik zaterdag op een verjaardag een klein stukje suikervrije taart aan het verorberen was en mijn ‘zonde’ van de avond ervoor opbiechtte, zei een vriend ‘opnieuw beginnen’. Strikt gezien is het natuurlijk zo, maar ik durf dat nu nog niet beloven. Ik doe nu sowieso mijn 21 dagen uit en ik zie of ik het nog langer doe.

Ik heb al heel veel geleerd van mijn 2 weken suikervrij (behalve die stomme chips dan). Ik heb geleerd dat ik echt wel zonder die suiker kan, dat ik plezier heb in koken en bakken en je heel lekker gezond kunt eten. Ik voel me eerlijk waar veel beter zonder het snoepen. Uiteindelijk zijn het ook vaak gewoontes die je moet doorbreken. Je denkt dat je niet zonder dat snoepje ’s avonds in de zetel kan, dat je snoepen moet kopen als je naar het kruidvat gaat,… Maar dat is niet zo. Ik voel me nu echt wel al een stuk geherprogrammeerd en ik ga gewoon zo verder, want ik voel me er beter bij. Ik denk dat ik voortaan de week suikervrij hou en ik het weekend af en toe wel ga genieten van een kleine zonde. Een beetje het idee van Sandra Bekkari: 80% gezond eten en 20% genieten.

Ik heb op mijn blog verteld over mijn voornemen, vind het nu ook eerlijk dat ik vertel hoe het ervoor staat. Wees mild in jullie reacties 😉

Julie eet al 8 dagen suikervrij

Joepie! Het lukt! Ik ben al 8 dagen suikervrij. Maar het ging niet zonder slag of stoot, amai! De eerste dagen had ik toch echt wel wat last van ‘ontwenningsverschijnselen’: moe, futloos en vooral pijn in mijn hoofd. Pff! Maar tot nu toe gaat het goed, ik ben nog niet gezwicht maar het ging niet altijd makkelijk. De tonnen energie die me beloofd zijn, zijn nog niet gearriveerd helaas. Maar…een leuk effect is wel dat ik al bijna 1 kilo kwijt ben! (900 grammen om precies te zijn). Curieus naar mijn ervaringen?

Wat helpt er?

  1. Wat er mij heel erg helpt, is om mijn planning op voorhand te maken. Ik maak al een tijdje een eetschema en een bijbehorend boodschappenlijstje. Het geeft me structuur, rust en iets om naar uit te kijken. Als ik bij elke maaltijd nog iets moet verzinnen om te eten, ga ik echt de mist in.
  2. Wie me volgt op Instagram, ziet dat ik graag wat experimenteer in de keuken (en neen, niet op de manier you dirty minds ;-)). Als ik elke dag hetzelfde moet eten en terugval op klassieke groenten-vlees-aardappelenmaaltijden, houd ik het niet vol. Dat vind ik saai. Ik geniet bovendien echt van koken en bakken. Dat vind ik soms even leuk als het opeten ervan.
  3. Hetzelfde wat betreft tussendoortjes. En specialleke af en toe doet me volhouden, ik kijk uit naar mijn eetmomentjes en kan de chocolaatjes beter weerstaan als ik weet dat er een lekkere zelfgemaakte muffin lachend op me zit te wachten in mijn handtas.
  4. De duidelijkheid en zekerheid dat ik gewoon géén suiker eet. Ik moet er niet over twijfelen, ik voer geen innerlijke strijd over een klein stukje of een beetje of …. Ik doe het gewoon niet. Punt.

Waar had ik het moeilijk mee/kan nog beter?

  1. Honger. Als ik honger heb, ben ik niet te genieten. Ik kan dat echt niet goed verdragen. Dan zou ik alle goede voornemens de deur uitzwieren en alles wat niet goed is binnenspelen. Ik moet dus goed plannen en zorgen dat ik een alternatief bij me heb voor moeilijke momenten.
  2. In de week heb ik meer structuur en meer discipline, maar daar tegenover staat dat er op onze werkplek heel vaak iets staat om te snoepen. Sommige collega’s bezitten een onvoorstelbare zelfcontrole om daar af te blijven of slechts 1 stuk van te eten, maar ik heb het daar echt super moeilijk mee. Ik zou een extra rondje naar de printer lopen om toch maar nog een stukje koek of snoep in mijn mond te draaien. Maar nu dus niet. Vandaag stond er een hele grote doos met koekjes en ik heb er niet van genomen! Woehoew! Trots op mezelf!
  3. In het weekend drink ik te weinig water. Tijdens een normale werkdag drink ik voldoende water. Mijn Tupperwarefles staat op mijn bureau en ik vul hem zeker elke dag 1 keer bij. Maar in het weekend is dat er niet, dus drink ik heel weinig. Een werkpuntje.
  4. Ik eet soms nog te veel van de gezonde tussendoortjes. Nog een paar mandarijnen of nog een yoghurtje of … Natuurlijk is dat beter dan een Mars binnenspelen, maar toch is het iets waar ik moet op letten. Te veel gezond eten is nog steeds te veel eten.
  5. Het maakt niet echt deel uit van de challenge maar het bewegen schoot er soms mee in. Terwijl dat natuurlijk ook een onderdeel is van een gezonde levensstijl. Gisteren startte ik de week alvast goed met een lesje Salsa Toning.

Wat met light frisdranken en suikervervangers?

Deze vraag werd me gesteld op social media en dit vind ik wel een goeie om even op te antwoorden. Ja, ik vermijd tijdens mijn 21 dagen sugarchallenge light frisdranken en suikervervangers. Ten eerste zijn er nog altijd aanwijzingen dat aspartaam en consoorten slecht zijn voor de gezondheid. Ook reageren mijn darmen er niet goed op. Geen pleziertje kan ik je vertellen ;-). Ten tweede wakkeren zoete smaken enkel nog meer de zoete zin aan. Als ik zelf een Cola Zero drink (mijn favorieten onder de light frisdranken), merk ik toch echt wel dat ik meer zin heb om te sneukelen. Tijdens mijn sugarchallenge maak ik bij mijn baksels enkel gebruik van banaan en dadels, dus natuurlijke suikers om ze te zoeten.

Julie eet 21 dagen suikervrij

Gisterenavond plaatste ik dit op de facebookpagina van Julie vertelt:

Net besloten om vanaf morgen 21 dagen suikervrij te leven. Ik snoep écht veel te veel de laatste tijd 😦 We gaan cold turkey en direct niets meer. Voilà! Zal regelmatig op mijn blog of hier een update plaatsen. Wish me luck! 😉

Vermoeid, altijd zin in snoep of chocolade, futloos, geen energie, die weegschaal die niet bougeert ondanks mijn inspanningen om gezond te eten… Ergens wist ik wel waar (ten minste een deel van) de oorzaak zat. Veel te vaak verdwijnt er een koekje of snoepje in mijn mond, ondanks goeie voornemens. Mijn gewone maaltijden zijn best gezond, met hier en daar een uitspatting in het weekend. Maar dat snoepen hé… precies of ik kan er niet aan weerstaan. Eerst dacht ik dat een echte emo-eter ben. Maar de Sana-consulente* waar ik in oktober naar toe geweest ben, wees me er op dat ons verlangen naar suikerrijke tussendoortjes soms gewoon het gevolg is van een suikerverslaving. Wanneer je suiker begint te eten, krijg je een suikerpiek, gevolgd door een suikerdip. Je voelt je weer moe en begint terug te verlangen naar suiker. Het is als het ware een suikercarrousel. Nu wil ik dus die vicieuze cirkel doorbreken en ga ik cold turkey. 21 dagen geen suiker.

img_8651

Welke suiker ga ik vermijden?

Ik ga in die 21 dagen de toegevoegde, vaak geraffineerde suikers vermijden. Met ‘suikers’ worden vaak ook koolhydraten bedoeld. Ik ga voor alle duidelijkheid mijn (volkoren) koolhydraten niet laten staan. Ook producten die op zich al natuurlijke suikers bevatten, eet ik gewoon. Onder natuurlijke suikers versta ik bijvoorbeeld fructose in fruit enlactose in melkproducten. Wat ik dan wel laat, zijn de toegevoegde, geraffineerde suikers in snoep, chocolade, … of producten waar suiker is aan toegevoegd. Ik probeer om over het algemeen zo zuiver, zo clean mogelijk te eten tijdens die drie weken.

Waarom 21 dagen?

Omdat 21 dagen vaak de aangewezen periode is voor gedragsverandering. In haar boek ‘Sterker dan suiker’ legt Sonja Kimpen het mooi uit. In die eenentwintig dagen zouden je smaakpapillen weer helemaal op punt moeten staan, daar waar ze nu als het ware verdoofd zijn door suiker. Ze belooft ook meer energie. Na een eerste, moeilijke periode zou ik de vruchten moeten plukken van een fitter lichaam en nieuwe gezonde gewoonten. Na die 21 dagen ga ik natuurlijk wel weer eens wat suiker eten. Maar hopelijk kan ik er dan meer van genieten, kan ik het zien als een kleine verwennerij en zal ik het niet meer zo ‘nodig’ hebben en het soms gedachteloos naar binnen werken.

Boeken ter inspiratie

sterker-dan-suiker

Het bovengenoemde boek van Sonja Kimpen is een golden oldie, maar wel nog steeds zeer relevant. Het is een goed onderbouwd boekje. Ik zal er zeker terug in lezen om mijn motivatie terug te vinden wanneer dat nodig is.

 

sugarchallenge_carola-van-bemmelen_boek-01_100-procent-suikervrij-in-30-dagen-2d-600x600

Op mijn nachtkastje ligt ook ‘100% suikervrij’ van Carola Van Bemmelen. Dat boekje heb ik ook al een hele tijd en ik weet nog dat ik het zeer inspirerend vond. Reden genoeg om ook achter de hand te houden tijdens mijn 21 dagen zonder suiker. Kijk zeker ook eens op   sugarchallenge.nl, de website van de auteur. Zij spreekt trouwens over 30 dagen zonder suiker. Ik begin met 21 dagen en dan zie ik wel. Wie weet zijn die 9 dagen extra een eitje!

Hoe ging nu die eerste dag? 

Eigenlijk goed! Vanmorgen ben ik goed gestart, maar dat was niet zo moeilijk. De tijden waarin mijn ontbijt bestond uit boterhammen of suikerrijke cornflakes liggen al lang achter me. Neen, het venijn zat ‘m later op de dag. Enkele verleiders kruisten toch mijn pad. De lekkere Sinterklaaschocolaatjes die bij ons op het werk weer in de vergaderzalen liggen. De doopsuiker van het kindje van een collega. De snoepbakken in het Kruidvat, waar ik nog snel binnenliep na het werk. Het deed me wel beseffen dat ik vroeger meer wél dan niet bijna zonder aarzelen een chocolaatje at, of een (of meerdere 😉 doopsuikers meegriste in het voorbijlopen naar de printer,… Mijn ogen zijn al wat opengegaan. Ook kreeg ik het wat moeilijk na de middag. Ik voelde me wat flauw, een beetje wiebelig. Ik had zeker genoeg gegeten, dus daaraan lag het niet. Ik had ook écht geen honger, maar wel goesting naar een suikershot. Omdat het redelijk belachelijk is om op dag 1 van de suikerchallenge al te plooien, heb ik het suikermonster gesust met een lekker theetje (drink ik altijd zonder suiker ;-)). Wie wil volgen wat ik zoal eet, ik post elke dag een soort fotocollage van mijn maaltijden op Instagram.

Zoete groetjes,

img_8598

 

*een Sana-consulente is een voedingsconsulente die werkt volgens de Sana-methode van Sandra Bekkari.

 

Mijn lijstje voor Sinterklaas

Eén van de dingen waar ik enorm naar uitkeek van zodra ik wist dat ik zwanger was, is Sinterklaas. De magie van die periode,  de liedjes, het gezicht van je kindje als ze ’s morgens naar beneden komt en ziet wat voor moois de Sint heeft gebracht. Het brengt je terug naar je eigen kindertijd. Wat als we zelf ook zo’n lijstje in onze schoen konden steken en je na het slapengaan een mooi cadeautje vond?

Hieronder ook mijn eigen Sinterklaaslijstje. Eens lekker hebberig zijn is zo leuk 🙂

  • Ik ben grote fan van de Nooit Meer Diëten-boeken van Sandra Bekkari. Gezonde en haalbare gerechten. In december komt haar derde boek uit. Een ideaal geschenkje, al zeg ik het zelf.
9789089316943
Bron: bol.com
  • De e-reader die ik in het voorjaar kocht in de Aldi, is helaas prul 😦 Hij is niet gebruiksvriendelijk, de knoppen doen niet wat ze moeten doen en hij reageert heel traag. Bovendien is hij sinds onze reis naar Frankrijk serieus afgebladderd. Ik droom al een hele tijd van de Kobo Aura HD, maar die is behoorlijk duur. Maar de Sint heeft toch centen genoeg 😉
kobo-aura-hd
Bron: goodereader.com
  • Ik ben een echte theedrinker. ’s Morgens word ik wakker met een groen theetje en ’s avonds proef ik graag verschillende fruitinfusies. Groene thee moet je maken met water van 80 graden, maar dat is nu eenmaal moeilijk met een gewone waterkoker. Bij een exemplaar zoals bijvoorbeeld deze Philips kan je de temperatuur instellen. Leuk!
hd9384_20-mi1-global-001
Bron: philips.com
  • Mijn iPhone is bijna aan mijn hand vastgegroeid. Bijna, want veel te vaak vliegt hij nog eens uit mijn pollen. Lomp is my middlename. Daarom bescherm ik hem altijd met een hoesje. Dat hoesje is ondertussen wel aan vervanging toe. Ik blijf steeds kwijlen als ik de mooie hoesjes zie van Apple zelf, maar zo duur man, pff. Misschien heeft de Sint zo’n mooi hoesje in zijn zak zitten voor dit braaf meisje?
mkxc2
Bron: apple.com
  • Vroeger vond ik het altijd onbegrijpelijk dat vrouwen een huishoudtoestel kregen voor pakweg hun Moederdag en daar dan ook nog blij mee waren. Maar ik zou oprecht blij zijn als dit toestelletje op me staat te wachten op de ochtend van 6 december. Je kan ermee raspen, schelletjes, blokjes en frietjes snijden. 🙂 Maar misschien is het toch meer een investering voor de menage en vraag ik toch beter iets écht voor mezelf aan de Goedheiligman.
moulinex_dj905_8817529_9
Bron: elektrozine.com
  • Ik heb al een hele tijd een Fitbit en draag hem trouw. Het enige jammere is dat het echt een sportieve uitstraling heeft. Bij sommige kledij is dat minder mooi. Laat Fitbit nu toevallig een nieuwe reeks Fitbits hebben, met de mogelijkheden van een Fitbit en de looks van een klassiek horloge. Zolang mijn Fitbit het nog doet, ga ik hem uiteraard houden. Maar zodra hij er het loodje bij neerlegt, ruil ik hem zonder verpinken voor een chique exemplaar. Misschien kan de Sint een centje bijleggen?
simple-b-cssdisabled-png-h39c25c9c8c0b1cf50b1380fdcf5cca8a-pack
Bron: fitbit.com

Uiteraard is het mooiste cadeautje van de Sint de glimlach op het gezichtje van mijn dochter. Maar dromen mag hé. Wat zou jij vragen  aan de Sint?

img_8598